Mrs. Ramsay tam bir ev hanımı.. başarılı bir eş, iyi bir anne ve olması gerektiği gibi bir ev sahibi.
Görünüşte böyle gelin şimdi derinliğine inelim.
Bir insanın kendisinden çok çevresiyle ilgili olmasının yorucu etkilerini görüyoruz.
Her şeyi herkesi kontrol etmeye çalışmanın bunaltıcı atmosferini soluyoruz.
Mimikten duyguları okumaya kadar giden aşırı bir ilgiden ve bazen kafasında kurguladığı olaylarla hakedilmeyen bir değer atfedildiğini görüyoruz.
Hayır öyle değil, bu düşüncelilik, incelik, hassasiyet yok karşındakinde sen bunu kafanda kuruyorsun değmiyor buna diye avaz avaz yüzüne vurmak istiyor okuyucu..
Ben istedim.
Kendisine hiç bir meziyeti yakıştırmadığı, kendini aşağı gördüğü bir eşik var ki işte o insanı fazlasıyla gücendiriyor. Neden bu kelimeye seçtiğimi okuyanlar anlayacaktır.
Kitap boyunca aşırı bir yorgunluk hissettim üstümde. Karakterlerin düşünceleri, duyguları üstüme abanmış gibi ağırlaştım.
Anlatımdan ötürü ortalara kadar karakterleri tanımakta dahi zorlandım. Olsun çaba isteten bir eser diyerek bunu mazur görebilirim.
Bu ağırlığı yaşatan bir kurguysa başarılı olduğunu da kabul ederim.
Böyle olma demek istiyorum Mrs. Ramsay ve muadillerine.
Mutluluğun, huzurun neden senden beride olsun?
Çok sevdiğin kitaplara bile vakit ayıramıyorsan kendini nasıl düze çıkarabilirsin?
En etkilendiğim kısım ise insanda ki bu duygu değişim hızının oluşturduğu etki.
Çok fantastik bulmuşumdur her zaman.
İnsanın zıt duyguları aynı anda yaşayabilmesi gibi bir durumuda var ki onu açıklayabilmek kabil olmasa gerek.
Tek mekan filmi gibi bir atmosferi var eserin. Birbirine zıt karakterleri bir odaya koymuşlar da psikolojik - düşünce tahlillerini ortaya serer gibi bir havası var.
Elinize bir hikaye vermiyor, profil analizi imkanı sunuyor.
Eserin sembolik bir anlatımı olduğunu okudum. Ama bunlara aşina olmadığım için böyle değerlendirmek bana daha keyifli geldi.
İkinci bölümünü oluşturan kısmı da insanın zamanın karşısında ki ufak etkisini gözler önüne seriyor.
Zamanın önünde kuru dallara benziyoruz..
Bu kısmı okurken bu söz aklıma geldi:
"İnsan, öldükten sonra ne kadar çabuk unutulduğunu görse kimseye kendini beğendirmek için çabalamazdı."
Görüş farklılığına bağlı olarak çeşitli analizler ortaya çıkartan bir eser. Birbiriyle zıt analizlerim dahi oldu. Hangi açıdan baksam o türde bana nüfus etti. Değişik bir eser. Başarılı evet.
Sabırla sonuna kadar gidince böyle oluyor işte gördün diyerek kendime de bir dipnot ekliyorum.
··
673 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.