"...yaşadıklarından çok yaşayamadıklarının ifadesi olan bir bakış..."
Kimseye değmeden yaşamanın en canlı örneği.Çevresindeki hareketli yaşamda sadece izleyici Mücellâ.Çoğu insan gibi şu anın içinde kaybolup,hızına anlam veremeyip,elinde bir hiçle hayatının sonuna varan.Yaşanmamış bir hayatın en akıcı örneklerinden.
Kitabı okurken bana "Harekete geç," dedi sanki."Günün sonunda,kafanı yastığa koyduğun zaman boşa gitmiş bir günü değil,yaşadıklarının heyecanını hatırla." Bunun en korkunç hali günün sonu değil de hayatının son anlarında yaşayamadığın hayatı düşünmek.Tıpkı Mücellâ gibi...
Bu kitabı okumanın-özellikle de seçimlerimin hayatımı şekillendireceği bir dönemde okumanın bana iyi geldiğini düşünüyorum. Neticesinde Mücella'lardan bu dünyada istemediğimiz kadar çok var. Ne kadar iyi biri olmasına,onu sevmeme karşın geçmişine baktığında gördüğü uçurum ödümü koparttı.
Arkamı döndüğümde yaşayamamanın acısını çeken ve avucunda bir hiç olan bir kızı görmemek dileğiyle...
"Acı bir filmin geç gelen mutlu sonu..."
Mücellâ
Nazan Bekiroğlu
Mücellâ
Nazan Bekiroğlu
·
79 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.