Yaşamak Çin'li bir yazardan okuduğum ilk kitaptı. Okurken paramparça olduğumu sona bırakacağım, birazcık kitabın anlam ve öneminden bashedelim.
Doğru söyleyeni dokuz köyden kovarlar demişler. Bu kitap da zamanında Çin'de yasaklanmış. İronik olarak filmi Cannes Film Festivali Büyük Ödülünü kazanıyor.
Çin'in tarihine baktığımız zaman 20. Yüzyılda komünistlerin milliyetçilerle yaşadığı çatışmalardan bir iç savaş çıktığını görüyoruz. Kitapta komünistlerin başa geçmesi, savaş anı, savaştan sonra değişen hayatları ve kültür devrimi açıkça anlatılmış. Duvarlara yazılan sloganlar kültür devrimindan, el konulan tarlalar, tencereler ve koyunlar komünist sisteme geçilmesinden.
Yazar Çin devletini eleştirmekten sakınmadığı için kitap uzun süre yasaklı kalmış. Okurken o günlerde yaşıyor gibi hissediyorsunuz. Belki de bu yüzden kitabın ismi Yaşamak'tır.
Az süslü cümleler tüm dramatikliği ve zulmü neredeyse mizahi bir dille anlatıyor. Yine de bu okurken paramparça olmanızı engellemiyor çünkü gerçekler birden soğuk bir duvar gibi yüzünüze çarpıyor. Kısa ve öz. Yaşamak, o günlerde Yaşamak neydi okuyucuya gösteriyor.
Kesinlikle herkesin okumasını öneririm. Profilimizdeki alıntılara da göz atın!
Spoiler!
Ayrıca başlığın ironikliği konusunda kitabı okuyan herkes hemfikir olabilir, çünkü ana karakter dışında herkes ölüyor. İsmi hayatta kalmak da olabilirmiş.
Bu ölümlerin hepsinin farklı sebepleri olması yaşamaya başka bir boyut getirmiş. 'Fasulyeden boğularak ölünür mü? Yazar bahane aramış' diye düşünenler bu ölümlerin arkasında ne anlam saklı diye bakmalılar. Torunu fasulyeden ölmüyor, yoksulluk yüzünden hayatında fasulye görmemiş çocuk nasıl fasulye yendiğini bilmediği için ölüyor. Valinin karısını kurtarmak için ölmek zorunda kalan oğlundan bahsetmiyorum bile. Kitap boyunca en çok üzüldüğüm yerdi...
Ana karakterin baştaki pervasız, ortada agresif ve sondaki mazlum hali kitapta çok çeşitli bir karakter gelişimi olduğunu gösteriyor. Sonlarda Sefiller'i okuyormuş gibi hissettim. Belki de bu iki kitabın birbirinden çok farkı yoktur?
visalblog.bio.linkSefillerYu Hua