Okuduğum ilk piyes...
Kitaba başlarken sonunun nereye bağlananacağını merak ediyordum. Çok anlamlı bir son oldu.
Hüsrev'in sadece kitap yazdığını, yazdığı kitabı yaşamadığını anlatmaya çalışması ve asla kendini inandıramaması, insanların düşüncelerinin ne kadar sabitleştiğinin kanıtı niteliğinde. Dost olarak görünen kişilerin kendi menfaatleri uğrunda her şeyi yakıp yıkabileceğini görebiliyoruz. Bazen deli olmak kendini akıllı sananların yanında inzivaya çekilmektir...
Hüsrev'in 'Ben bir adam yarattım.' demesi ne kadar da günümüze uygun. Hepimiz bir adam yarattık ve o adamı yaşatıyoruz.
·
61 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu kitabı 2.5 sene önce okudum bir proje üzerinden. Hala kitaplığımda duruyor. Senin alıntılarını gördükçe alıp başlamak istiyorum tekrardan. 😁
Kurgu olarak geliyor biraz biraz aklıma ama sonunu hiç öyle beklemiyordum. Tam şu an hayatımıza uygun dediğin gibi.
Ayrıca da Necip Fazıl'ın diğer tiyatro eseri olan Reis Bey'i tiyatro olarak izlemiştim. Varsa eğer, ona da gitmeni mutlaka öneririm ve kitabını okumanı da Elif. 🌸
