“İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir..”Edebiyat
Aytmatov, her hikayesinde kendi kültürünün gerçekliğini ayan beyan okuyucuya sunar. Benim özüm bu... Bozkırım, ormanım, suyum, soğuğum, insanım bu.. Efsaneler yatar her karışında.. Alır, türkü yapar, hikayelerime yol ederim.. Kötü, kötüdür.. İyi, iyidir.. İyiler kahramandır ama güçsüzlükleri de göze batar. İnsandır sonuçta.. Acziyet insan içindir.. Her yolun sonu aydınlık değildir hikayelerinde.. Karanlıklar içinde yol alır kahraman.. İstersen karanlığın içindeki aydınlığı sen görürsün.. Üç beş kişi üzerinden bütün bir halkın özetini koyar önümüze yazar. Kabiliyeti de buradadır zaten.. Kahramanın bile ismi yoktur.. Çocuk... Herkesin içindeki vicdanı simgelemez mi?.. İsim vermemiştir belki de bu yüzden. Çünkü herkesin vicdanına seslenişi farklıdır.. İyinin kötüyle mücadelesinde hep bir ümit vardır.. Beyaz bir gemi.. Hep orada durur.. Ümidin arkası aydınlık mı karanlık mı belli olmasa da vardır ya hep.. İnsanlığın beyaz gemisi.. Gemiye binecek olan kimdir acaba.. Çocuğun hayal dünyasının simgeleri.. İnsanla konuşulamayan her şeyin taşa anlatılıyor olması.. Doğa insanla konuşur, duyabilene.. Doğa, insana yardım eder, kıymet bilene.. Doğa hep kucak açar da insan ne yapar?.. Burası boğazda bir düğüm işte.. İhanet etmek hep insana özgü.. Yıkmak, yok etmek hep insanda.. Maral Ana küsmesinde ne yapsın.. Evladım dediği insan oğlunun hançeri boğazında.. Geriye küçük bir vicdan kalıyor.. Duyabilen, susturabilir mi? Sessizce ölüme gitsen de bir kere uyandırırmışsındır çığlıklarınla dünyayı.. Duyabilen bütün okurlara selam olsun..
Aytmatov çok başka bir yazar.. Dünyayı başka gözle inceleyen bir yazar.. Okumak, satır aralarındaki sırları çözmek gerek.. Keyif alacağınızdan şüphem yok. Aytmatovʼun dünyasına hoş geldiniz.. ;)
··
2 +1'leme
·150 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.