Bu romanda dede saf iyiliği temsil ederken çocuk katıksız iyiliği temsil eder ve bunların Orozkul'a yani kötüyle olan ilişkileri romanda konu oluyor. Saf iyilik bir süre sonra kötüye ortak olurken çocuğun iyiliği bu kadar kötülüğe karşılık yok olmayı daha uygun görüyor. Yani iyilik her zaman kazanır tezi bu roman için hatalı olmuş olur.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.