İnsanlar
Bu kitabı dün bitirdim ve uykusuzluktan bugün sonunu tekrar bitirdim.Kitap günümüze yakın kurgular içeriyor.Ne distopik ne macera ne dram fakat çoğunlukla drakomik geçişleri var.Bir matematik profesörün bencilik derecesinde başarı tutkusu onun asal sayılar namına bir teoriyi bulmasını sağladı.Bu teori evrenin dengesini değiştirebilirdi.Matematiğe saygılı uzaylı gezegeni bu adamı alıp yerine ajan bir uzaylı gönderir ve hello word :)))
Dünyada ne yapması gerektiğini bilmiyor ve duygusu kendi dünyasında olmayan bi uzaylı bu profun bünyesinde duygusal,düşünceli(doğru cevapları bulamayan ama mantıktan ayrılamayan) davranıyor.Bu teorinin tanıklarını ortadan kaldırmak adına görevli memur uzaylı öğreniyor kii aaa o ne aslında her şeyden önemli olan andır.İnsanlar başlığı altında insanları uzaylı gözüyle anlatıyor da anlatıyor.Sonunda insan olmaya bir aday olduğunu anladığında hayat içinde neyin nelerin anlamlı olduğunu biz insanlarla paylaşıyor.O profesör bir profesör olmuştu ama o uzaylı bir insan olabilmişti.Bu niteliğe en çok profesörün ailesi ihtiyaç duyuyordu.Sizce insan nasıl olmalıdır.Insan 43 yaşındaki bir proftan da ibaret değil.İnsana dair erdemlerin de evet yaşı yok.Bunları bi düşünelim ve kitabı öyle okuyalım diye önermek isterim.Daha fazla kurgu olay olabilirdi ya da düşüncelerin yoğunluğu daha fazla olabilirdi de demek istiyorum.Yorumum bu kadar :))