Yine sıcacık anlatımıyla bizi içine çeken bir Aytmatov eseri.Küçük bir çocuğun hayal dünyası,olanlara bakış açısındaki saflık çok güzel yansıtılmış.Cocuğun dürbünüyle beyaz bir gemiyi gözetlemeye gitmesi,geminin içinde babasının olduğunu düşünmesi bana Leyla ile Mecnundaki İsmail Abiyi anımsattı :) Orozkul'un,karısı cocuk sahibi olamıyor diye karisini surekli dovmesi onu suclaması ise malesef ki hala yasanmakta olan bir gercegi yansıtıyor.Her kitabi gibi tavsiye edebileceğim bir kitap iyi okumalar :)
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.