Savaşın her dönemde her millet için ne büyük acı ne büyük kayıp olduğunu bir kez daha iliklerime kadar hissettim. Kazananın olmadığı bu cehennem gibi. Hikayenin anlatılış tarzı cok güzeldi. Toprağın konuşmaları çok dokunaklıydı. Acının da acısını beterin de beterini yaşamış insanlar. Her sayfasında sorguladım hayatı. İnsan insana neden yapar bunu? Koca dünyaya nasıl sığamıyor insanoglu. Hep beraber eksek biçsek doyar karnımız. Neden bu aç gözlülük? Yıl 2024 hala birilerinin doymayan nefisleri için bedel ödeyen insanlar var. Nasıl degişmez nasıl öğrenmezler aklım almıyor.