Bugün bu kitabın altını çizdiğim yerleri tekrar gözden geçirdim. Kısır döngüler ve değer için sürekli öneri gördüğüm için geçen sene okumuş ve hayal kırıklığına uğramıştım. Çünkü sorunları, soruları biliyordum ve bu kitapta ben cevap bulamamıştım. Bugün tekrar gözden geçirdiğimde aslında her insanın cevabının farklı olabildiğini gördüm, soruyu bilmek ve bunu bilerek yaşamakta kısır döngü içerisinde sana cevap veriyormuş ve hayat değiştiğinde kendimle konuşurken aslında cevapları alabildiğimi gördüm. Döngümün farkında olup başlama noktalarını artık görüyorken, o döngüdeki duyguları çok fazla hatırladığımı ve kendimi o duygular sandığımı çözmüşüm. Kırmızı noktalarımı tanıdığım, yönetmek için destek aldığım öfkenin benim olmadığını farkettim. Ya birinin üzerime giydirdiğini ya da döngülere tutunup aynı hisleri yaşayacağıma dair korkuyla öfke yaşıyormuşum. Farkında değilmişim ben bir önceki gündeki ayakkabıyı giymiyormuşum. Bu düşüncem değişir mi bilemem ama korkmamız gereken kısır döngüdeki olaylar sıralaması değilmiş, üzerimize giydiğimiz ve aynı şekilde acıtacağını sandığımız duygularmış. Artık kısır döngüden korkmuyorum, çünkü ben aynı ben değilim. Hayatı aynı toylukla yaşamıyorum, aynı yabancılıkta da. O duygulara tutunup, kendimde olmayan değersizlik ile mükemmel bir kalkan oluşturmuşum mesela yada korktuğum duyguları sırf kendi döngümü tekrardan gerçekleştimek için veyahut tanıdıklık hissi ile hep çevremden almayı görev edinmişim. Bir kitap tekrarı ile kendimle bu kadar yakınlaşabilmek inanılmaz hoşuma gitti. Altıntı yapmadan önce, altını çizdiklerimden öte bu kitabı tekrar okumak istiyorum. Beni bu kadar hayal kırıklığına uğratan kitabın beni bu kadar ferahlamayla yüzleştireceğini beklemezdim. İnsanın kendini bulma sürecinde baş ucu kitabı, daha iyisini bulana kadar listemin başında yer aldı.
·
163 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.