Bir aile düşünün birbirleri ile her hafta görüşecek kadar yakın fakat birbirleri ile dertleşmeyecek, birbirlerini anlamayacak kadar uzak. Hatta Ethem karakterimiz ailesini "Ailece birbirimizi senelerdir düzenli olarak görüyor ama tanımıyorduk." diye ifade ediyor.
Söyleme Bilmesinler genel olarak hiçbir şeyin dışardan göründüğü gibi olmadığını ifade eden çok güzel bir yapıt. Her aile üyesinin kendine göre bir hikayesi var. Olaylar karşısında kimi susmayı seçmiş, kimisi de öfkesini etrafa yansıtmayı seçmiş. Ama herkes bir şekilde yaşananlarla başa çıkmaya çalışmış...
Bu başa çıkma yollarını, olaylara bakış açılarını ve ailedeki rollerini karakterlerin kendilerinden kısa kısa okuyoruz.
Şermin Yaşar ile ilk defa Söyleme Bilmesinler ile tanıştım.Roman beni hem konusu hemde anlatımıyla kendine çekti ve başlamam ile bitirmem bir oldu. Kendimi romana o kadar yakın hissettim ki kendimden bir şeyler katma istediği duydum. Bölümlerin başında veya sonunda bulunan boşluklara düşüncelerimi, o anda yaşanan olaylar hakkında hissettiklerimi yazdım ve bu daha önce hiç yapmadığım bir şeydi :) Bir nevi bir "ilk"imi bu romanda gerçekleştirdim. Yazarımızın diğer eserlerini de okumak için sabırsızlanıyorum.