Sabrım taşa tövbeli..Şiir
Ne zaman bir şiir kitabı alsam elime ruh halim kendiliğinden melankoliye bürünür. Yalnız son zamanlarda okuduğum bazı şiir kitaplarında kendime ait bir şeyler hissedememistim hiç. Bir de ne yalan söyleyeyim yeni çıkan şiir kitaplarını deneyimlerken beklentimi yüksek tutmuyorum :)
O da galiba son zamanlarda sınırsızca ve sorgusuzca basılan şiir kitaplarından dolayı. Çıktılarını eline alan gidip şiir kitabı bastirabiliyor.
Fakat Gamze Hanımın bu kitabında çok farklı hissettim. Eğer ismini cismini bilmesem ve bu şiirler elime tutuşturulmuş olsaydı Didem Madak gibi derdim..
Bazı cümlelerin derinliğini herhalde sadece yazanla o derinliğin hissi ile yaşantısından izler bulan kişi çözebilir. Kendi icinde çözer ama dile dökebilir mi bilmiyorum. Hele ' büyüme ' adlı şiirin bir üst yazısı var -evladının büyüdüğünü göremeyen tüm annelere- diye, inanılmaz etkiledi beni.
Sensemek diye bir tabiri var şairin. Sensemek...
Susamak gibi..
Gidilemeyen yolların sancısını çekmek var sayfalarda..
Çocukluk yaralarımızın sızılarını yeni olmuş gibi hissettiren bir şeyler var.
Çok şey var aslında. Herkesin kendine tanıdık bulacağı çok kelime var cümleden ziyade.
Bu şiirlerin okunup hafızada izleri taşınmalı diyorum.
Ve eline yüreğine sağlık sevgili 
Gamze Tigis 
Gamze Tigis
Gamze Tigis Gamze Tigis1 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.