·144 syf.····Okunma: 11 Şubat 2024 00:20 En son ne zaman bir kitabı okurken içten bir şekilde uzunca ağladım bilmiyorum. Bu duyguyu hissetmeyeli çok olmuştu. Ya hassas bir dönemden geçtiğim için bu kadar duygusalım ya da yazarın kalemine diyecek bir söz olmadığı için. Benim oyum ikinci cümleye çünkü kitap Ahmet Hamdi Tanpınar ödülü almış. Bu kitaptan başka bir kitap alsaydı çok üzülürdüm sanırım yoksa keşfedemeyebilirdim.
Kitabın konusunu zaten sayfasından öğrenebilirsiniz. Ana başlangıcı bir ölümle başlıyor. Ölümün başlangıç olduğu bir konudan her şeyin döküldüğü konulara…
Kitap bana bütün duygularımı yeniden hissettirdi. Böyle hissiz bir dünyada bunu hissetmek iyi geldi. O kadar akıcıydı ki normalde bir oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap. Sarıyor, merakta bırakıyor. Her cümlenin altını çizmek istiyorsunuz çünkü her cümlede biraz da siz varsınız aslında.
Öyle bir kitap ki bu hem herkese tavsiye edip zorla okutmak istiyorum hem de kimsenin haberi olmasın bana saklı kalsın istiyorum.
İki üzüldüğüm ama elimden gelmeyen konu var. Birincisi böyle güzel bir kitabı kitaplığımda bulundurmak istiyorum ama baskısı yok (maalesef pdf’ten okudum yazardan özür diliyorum.) Gezmediğim sahaf sormadığım yer kalmadı. İkinci olarak devamı… Devamı ne zaman gelecek Esra Hanım? En heyecanlı yerinde bitti de…