Momo'yu ilk okumaya başladığımda masalsı bir anlatısı olduğu için ufaktan bir burun kıvırmıştım. Hatta yarıda bırakmayı da düşünmüştüm, ama tabii bırakmadan devam ettim okumaya ve verdiğim karardan da pişman olmadım.
Kitabın konusuna gelirsek: Momo evi, ailesi ve kimliği olmayan ve sokakta yaşayan küçük bir kız çocuğu. Momo bir gün bir kentin amfitiyatrosuna gelip orada kalmaya başlıyor ve oranın sakinleri Momo'ya sahip çıkıyor. Momo oradakilerin gözdesi ve adeta ilacı oluyor. Büyükler küçükler her türlü sıkıntıda ve iyilikte Momo'ya gidiyor. Fakat bir gün duman adamlar gelip insanların vakitlerini, onları manipüle ederek ellerinden alıyor. Ancak Momo'ya güçleri yetmiyor ve kaçma kovalama hikayesi başlıyor.
Michael Ende kitabında zaman kavramını, günümüzdeki insanların zamanla olan sıkıntılarını, para ile olan dertlerini çok güzel tasavvur etmiş. Özellikle zaman gibi soyut ve idrak edilmesi çok zor olan bir kavramın ustalıkla açıklayabilmesine hayran oldum. Tabii yazarımız sadece kavramları tasavvurla kalmamış Momo'yu, arkadaşlarını, çevresinde olan ve olmayan insanları da çok güzel aktarmış. Kitabın dili hafif ve akıcı olduğu için bir solukta okunabilecek bir eser.
Michael Ende kitabında zaman kavramını, günümüzdeki insanların zamanla olan sıkıntılarını, para ile olan dertlerini çok güzel tasavvur etmiş. Özellikle zaman gibi soyut ve idrak edilmesi çok zor olan bir kavramın ustalıkla açıklayabilmesine hayran oldum. Tabii yazarımız sadece kavramları tasavvurla kalmamış Momo'yu, arkadaşlarını, çevresinde olan ve olmayan insanları da çok güzel aktarmış. Kitabın dili hafif ve akıcı olduğu için bir solukta okunabilecek bir eser.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.