Şiir
Ben Ekim'e Büründüm
Geçen yedi senede
Çatlak duvarlar,tel örgüler edindim
Bukleli yoksulluk, seyirlik kafesler...
Ve sınandım, yedi çarpı onlarla
Yetmiş yıllık buruşuk tenimde.
Yedigey'in sözlerine dokundum ilk defa
Boranlı'nın teneke kamburunda
Üşürken sensizliğin elbisesini biçtim kendime kalıp gerekmedi biliyor musun?
Ne teyel ne dikiş
Oturdu üstüme öylece bana sormadan
Bir şey diyemedim geçirdim kollarımı yedi senenin her mevsiminden
Üşürken sana büründüm
Yok'larla kol kola sohbetim sürdü
Yalnızlığı sularken iki kişi suladık, ben ve ben
Bir yol ağzı hapishanesinde
Köprü altı hücresinde saklandı, dalga boyu titreşimler
Her şeyden vazgeçtim
Ben Ekim'e büründüm
Handan Tunç
Kasım/2021
New jersey/Usa
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
