#lenz
"Ocağın yirmisinde Lenz dağlardan geçiyordu." cümlesi ile başlayan öykü insan ve varlık üzerinde düşündürüyor.
Ruh sağlığının inişli çıkışlı zemininde bir insanın, iç dünyasına yaptığı bu yolculukta yavaş yavaş delirme anlarına tanıklık ediyorsunuz. İnsan varlığına dair umudu keser mi hiç, işte Lenz tam da bu haldeydi. Gün geçtikçe de ruh hali daha da kötüye gidiyordu. İçinde öyle büyük bir boşluk vardı ki, her an tüm benliğiyle içine düşüp yok olabilirdi.
Onun psikolojik yönüne olan savaşını okurken, insanın çaresizliği, yalnızlığı, kendi üzerindeki hakimiyetini nasıl yitirdiği, sıkışmış ve parçalanmış varlığının onu nasıl etkilediğini görüyorsunuz. İnsanın en büyük mücadelesi, bazen yine kendidir. İnsan hangi tarafına yenilir bilinmez ama bu savaştan mağlup olarak meydanı terk eder. Tıpkı Lenz gibi...
·
99 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.