Ana karakterimiz bir papaz. Kendisi yetim ve gözleri görmeyen bir kız çocuğunu sahipleniyor. Evine, ailesinin yanına getiriyor. Kıza dünyayı o kadar güzel anlatıyor ki... İnsana da görmenin ne kadar büyük bir nimet olduğunu hatırlatıyor. Okurken çoğu manzarayı yazar çok güzel tasvir ediyor ve bu bana görmenin de bir usulü olduğunu düşündürttü. Daha önce hiç böyle düşünmemiştim. Hatta kitabı bırakıp bir şeyleri kazandığım bu bakış açısıyla görmeye çalışmak istedim.
Bu yetim ve kör kız daha önce hiç evden dışarı çıkmamış, hayatın ne demek olduğunu bilmeyen bir kız. Papaz ona hayatı anlatırken kötülükleri es geçiyor ve sadece iyi yanlarını anlatıyor.Kız eğer bir gün bunun farkına varırsa ne yapacak diye düşünerek okudum.
Yazar, sonunu çok güzel bağlamış. Gerçekten sonunu bu kadar beğendiğim nadir kitaplardan biri oldu. İlk defa olaylar karşısında şaşırtmak değil de düşünceler karşısında şaşırtarak bitmiş bir kitabı okudum. Çok anlamlıydı.
Ben beğendim, siz de bir şans verebilirsiniz.
Klasik ve felsefi bir kitap arıyorsanız bu kitaba bakabilirsiniz.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.