Herkesin öyle ya da böyle kafasında kurguladığı, düşlediği bir varoluş ütopyası vardır. İşte Thomas More da kendi ütopyasını bir roman tadında Raphael Ve More karakterleri üzerinden zihin dünyasını da aktararak yazıya dökmüş..
İnsan okurken çoğu hususta aynı noktada ve sanki içini okumuşçasına hissediyor ve bir o kadar da bu 'iyi ütopya'sı karşısında kalbi kırılmıyor da değil. Çünkü More, bana göre yaşamın bam teli diyebileceğim vicdani noktada önemli düşünceler ortaya koyuyor, bilhassa Raphael'in anlattığı özel mülkiyet meselesine dair çok ilgi çekici anlatısı ve More'nin de cevabı her iki açıdan da önem arz ediyor ve okuyucuyu öz fikrini oluşturması adına yüksek bir muhakeme sınavına sokuyor.
Okunup okutulmalı..
Ruhunda, zihninde ve vicdanında bir 'iyi ütopya'sı yaşatan herkese bin selam...