·248 syf.····Okunma: 21 Mart 2024 13:15 İlk defa Hasan Ali Toptaş'ın bir eserini okudum. Akıcı ve duru Türkçesiyle hikâyeyi yaşıyoruz eserde. Baba sevgisinin ön plana çıktığı eserde ölüme yaklaşan babanın Ankara-Denizli arasındaki yolda ruhun derinlikleri zorlanıyor. Yazar bu ölümü Ankara'dan Denizli'ye gelirken her seferinde karşısına çıkan at ile yavaş yavaş babasına getiriyor. Önce İzzet Dayı sonrasında da Gülfen Yengeyle babasının ölümüne hazırlanıyor.
"Babalar alınlara yazılan yalnızlıklardır." sözleriyle bizleri duygusal bir çemberin içine çekiyor. Öte yandan dayanılmaz bir acı halinde Ankara Isparta Denizli Hastane koridorlarında hepimize o havayı yaşatıyor. Henüz hayatta olanın kıymetini bilmenin en güzel örneğini veren yazar, yavaş yavaş geride kalan günlerin üzüntüsünü sabırla nakşediyor.