Bazen düşünüyordum kendi kendime samimi, saf, katıksız beni ben olduğum için sevebilen ve seveceğim insanın olabileceğini. Böyle bir ihitmalide hep düşünür insanlar üzerinde denerdim sonra maria gibi inanmamaya başladım klişe bir şekilde sevginin olmayıp toplumsal statü , para, mal, mülk , olmadan sadece seni sen olduğun seven insanın olmadığına. Beni etkileyen şudur ki inanamamak yaşadığımız düzen ve toplum içinde bireylerin birbirlerine karşı olan güvesizliklerini ikili ilişkilerde dahi sistemin nasıl etkilediğini sevgiyi nasıl bitirdiğini anlatan, ancak sevilen kişiye sevdiğini inandırabilirsek gerçekten oda seni severmi ? hala gerçek hayatta inanmıyorum.