~Spoiler~
İnsanın hayatını bir ego ve istek uğruna boşuna harcamasının güzel bir örneğini okudum. Kitaptaki karakter, koca bir ömrü, hayatı boyunca hatırlayacağı ve anlatacağı bir olayın olma ümidi uğruna gönderildiği eski bir askeri savunma kalesinde bir yüzbaşı olarak harcıyor. Yıllardır savaş görmemiş bu kalede zaman o kadar hızlı akıyor ki yüzbaşı ne zaman yaşlanıp hastalandığını bile anlayamıyor. Birkaç kez gitme fırsatına yaklaşsa da, bunu o yaşanabilme olasılığı olan savaş uğruna def ediyor. Ne zaman kendi evine ve kentine geri dönse, artık eski yaşamına olan tutkusunu kaybettiğini görüyor ve kendini yine kalede buluyor. İçini dolduran bu ümidin gerçekleştiği o muazzam gün geldiğinde ise, yaşlı ve hasta olduğu için kaleden gönderiliyor ve uğruna hayatını verdiği bu anı göremeden yolun sonuna varıyor. Kitap, insanın kendi hayatının yine kendi elinde olduğunu, hayatın boşa harcanmasının veya kaliteli bir şekilde geçirilmesinin yine insanın kendi elinde olduğunu çok iyi bir şekilde anlatıyor. Bazen hayat umulduğu şekilde gitmez. Fakat umulan şeyin bize gelmesi için de koca bir hayat feda edilmemeli.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.