Fyodor Dostoyevski 
Beyaz Geceler
Eserde beş farklı öykü anlatılmaktadır. Bunlar sırasıyla:
~ Beyaz Geceler
~ Başkasının Karısı ve Yatağın Altındaki Koca
~ Noel Ağacı ve Nikâh
~ Haysiyetli Hırsız
~ Yufka Yürekli
Eserlerin her biri birbirinden bağımsız ve kendi içlerinde birer derinliğe sahipler.
• Gökyüzü öyle yıldızlı, öyle berraktı ki, onu gören kendine sormadan edemezdi: Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor? (Sayfa 3)
• Şu yaşamdaki köşeciğimde bana yetmeyen neydi? O köşede kalmak bana neden bu kadar rahatsızlık veriyordu? (Sayfa 5)
• Yüreğim konuşurken ben susmayı beceremem. (Sayfa 11)
• Ben bir hayalperestim; gerçek yaşamla bağım o denli az ki, bunun gibi, şimdiki gibi çok nadide saydığım anları düşlerimde yine yaşamadan edemem. Bütün akşam sizi düşleyeceğim, bütün hafta, bütün yıl. ... (Sayfa 13)
• -... İyi de bir öyküm olduğunu kim söyledi size? Benim bir öyküm falan yok...
-Öykünüz yoksa nasıl yaşıyorsunuz? (Sayfa 16)
• En güzel yıllarımı heba etmişim! Artık bunun farkındayım ve fark etmiş olmaktan acı duyuyorum... (Sayfa 27)
• Yalnız kalmak, tamamen tek başına kalmak ve hayıflanacak bir şey bile bulamamak ne kadar boğucu... hiçbir şeye benzemez, hiçbir şeye... (Sayfa 29)
• -Sizi yirmi yıldır seviyor olsaydım bile şimdikinden daha coşkulu sevemezdim!
-Elinizi verin!
-Alın, sizin olsun! (Sayfa 30)
• Böyledir, mutsuzken başkalarının mutsuzluğunu da daha çok hissederiz; bu seyrelmeyen, tersine, yoğunlaşan bir duygudur... (Sayfa 43)
• Ah! Mutlu bir insan ne çekilmez oluyor bazen! (Sayfa 44)
• Şimdi ağlamaya başlayacağım... Bırakın gözyaşlarım dökülsün, dökülsünler, kimseye bir zararları olmaz. Onlar da kuruyup giderler... (Sayfa 53)
• Tanrım! Bir anlık mutluluk! Koskoca bir ömürde az şey mi?.. (Sayfa 62)
• Hak eden er geç cezasını buluyor! (Sayfa 87)
• Çünkü tutku istisnai bir duygudur, kıskançlık ise dünyadaki en istisnai tutkudur. (Sayfa 89)
• Ama kabul ediniz, kıskançlık affı olmayan bir tutku, dahası felaketin ta kendisidir!.. (Sayfa 114)
• ... kesinlikle yaşamım fazla renksizdi! (Sayfa 130)
• İnsan kabahatli olunca efendim, başına gelecekleri ta uzaktan sezebilir; tıpkı gökteki kuşların yaklaşan fırtınayı sezmesi gibi. (Sayfa 141)
• ... öyle mutluyum, öyle mutluyum ki!.. (Sayfa 165)
Öykülerden en yüreğime dokunanlar, ilk öykü olan Beyaz Geceler ve son öykü olan Yufka Yürekli öyküleri oldu.
Buraya kadar okuduğunuz için teşekkür ederim.
·
149 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.