18882'de Nietzsche depresif semptomlar ve intihar düşünceleri göstermeye başladı. Bu durum aralıklı olarak tekrar ediyordu. 1887'de Nietzsche ruh halini kalıcı bir depresyon olarak tanımladı. Bu depresif halin onun sosyal ve profesyonel yaşantısında keskin etkileri oldu. Zaman zaman Nietzsche hezeyanlarını gösteren tuhaf fikirler ifade etti. 1883'te ise kendi ruh halini ilk defa delilik olarak tarif etti ve birkaç mektupta delilikten mustarip olmaktan korktuğunu ifade etti. Hatta 1884'te görsel bir halüsinasyon yaşadığını dahi ifade etti, bunlar bolluk içinde egzotik ve fantastik çiçeklerin açarak birbiri etrafında dönüp, sürekli büyüyerek renk ve şekil değiştirmeleri şeklindeydi. Akıl sağlığı 1888 sonuna kadar ilerledi ve Turin'deki son sinir krizi ile hezeyanların onu hakimiyeti altına aldığı ve artık kendine bakamadığı noktaya geldi. Bu noktada Basel, İsviçre'de akıl hastanesine kaldırıldı.