Bu Didem Madak'dan okuduğum ilk şiir kitabıydı ve ölmeden önce son kitabı olması beni derinden üzdü. Daha çok genç yaşta kaybettiğimiz bu şairin şiirlerinin dili gündelik dilden argoya, sokağın diline dönüşüyor. Tarzı öyküleme biçimindedir. Konusu, Pulbiber Mahallesi’nde modern olanlarla “ötekilerin” bir arada yaşadıkları bir İstanbul mahallesini konu edinir. İstanbul’un kozmopolit yapısı içinde yaşamaya mecbur olan farklı kesimlerin yaşantısını şiirlerine taşır. Kent insanın bunalımlarını, isyanlarını başarı ile anlatan şiirlerdir bunlar. Ve bu kitap “Eyvallah” kelimesiyle sona erer. Kendince, okuruyla vedalaşır. Sınav haftam olduğu için okuması biraz uzun sürse de çok sevdiğim bir kitap oldu. Diğer kitaplarını da okuyacağım.
·
84 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.