Kitabı elimden bıraktığımdan beri etrafa donuk gözlerle bakmayı ve düşünmeyi nihayetinde bırakabildim ve şimdi inceleme yapmaya çalışacağım.
Üzerine saatlerce konuşulabilecek bir roman, lafın gelişi değil gerçekten de 300 sayfalık bir roman ancak bu kadar çok duygu ve düşünce barındırabilirdi içinde. İstisnasız her sayfası üzerine düşünülmesi gereken fikirlerle dolu.
Kitabın arkasını okuduğumda felaket bir konu bu diye düşünüp çok heyecanlanmıştım. Gerçekten de konusu çok yaratıcı. Bulaşıcı bir körlük hayal edin, daha sonra kendinizi kitabın akışına bırakın.
Kitap, bende yoğun bir empati kurma ihtiyacı uyandırdığı gibi muhtemelen okuyan herkeste uyandırmıştır. Her sayfada "Ben olsam ne yapardım? " diye sormak ve bir sonuca varamamak bir süre sonra rutin haline geldi.
Kitapta verilen mesajlar üzerine denilebilecek hiçbir şey yok, tek kelimeyle mükemmeldi.
Saramago'nun cümleleri uzun, betimlemeyi seviyor ancak akıcı bir dili var, okuması üslup açısından kolay ancak üzerine düşünmek ve kendinizi karakterle bütünleştirip olaylar üzerine düşünmek konusunda zor bir kitap. Düşünmeden ve empati kurmadan okunmamalı.
Kesinlikle kütüphanenizde bulunsun. İlerleyen dönemlerde tekrar okunabilecek, içindeki altınlardan ilham alınabilecek bir kitap.
Sizi derinden etkileyecek bir roman okumak istiyorsanız kesinlikle okumalısınız.
·
7 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Gerçekten oldukça iyi bir roman cok haklisiniz. Ozellikle kadinlarin yasadigi o dehset anı okudugumda beynim catliyordu. Kesinlikle okunmali. :)
