Seni sevmişim Frankfurttaydi, Laternaydı
Hep aynı şarkıyı çalardı.
Kırmızı bir mumdun şamdanına yakışan
Hayata benzeyen bir yanın vardı
Zümrüt kakmalı hançerimi elimden alan.
Sanırım karanlık bir kömürlükte
Güneşli bir sabahtın. İçime dokunan
Bir halin vardı ölüme benzeyen
Gözlerimin buğusuna yazamadığın
Adın vardı. Rutubet kokusuna sıkışan.
Bakımsız bir bahçe görüntüsüydün.
Yüzünün çitlerini onarırdım,
Çiçeklerini sulardım,
Ruhunu beslerdim arsenikle
Tam yükselirken tutup öperdin ruhumu sen.
Mavi kuşlar düşlerdim,
Mavi çocuk mezarları,
Mücevherler mavi
Alfabeler çimlerin arasına sinen
Kelimeleri kanatan bir yanın vardı
Bir lalenin sesine benzeyen
İhmâl edilmiş çocukluğun
Epeski bir yoksulluğun yamalarını yüzünde taşırdı
Kimse öpmezdi kimse
Yüzünün titrek sesini dinlemezdi
İçime dokunan bir halin vardı
Yalnızlığını kazısam altından
Vahşi bir puhu kuşu çıkardı.
Hayata benzeyen bir yanın vardı
Puslu bir güne saklanan karanlık
Bir suskunluğu ikiye ayıran
Bir tabelaydi Frankfurttaydı
Seni sevmişim bir Laternaydı
Hep aynı şarkıyı çalardı..
·
110 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.