Ah be Nastenka!(spoiler içerir)
Olay yaşıtım birinin başından geçiyorsa o kişiyi anlamamam imkansız hale geliyor,yazar da diyor ya kitapta "Mutsuz olduğumuz zamanlar başkalarının mutsuzluğunu daha bir derinden duymaz mıyız? ",bende Nastenka'nın hislerini böyle anladım. Dostoyevski nin henüz iki kitabını okuduğum için onun o kibirli, kendini toplumdan soyutlayan çünkü onlardan üstün olduğunu düşünen tiplemelerine alışmışım,ama bu karakter,ne kendini eziyor ne de kendini yüceltiyor,sadece yalnız, bildiğiniz yalnız işte. Hergün aynı saatte yanından geçtiği ihtiyara bile selam verecek cüreti bulamıyor kendinde. Sonra Nastenka giriyor olaya,ve ne olursa olsun bu kız adamı hırpalıyor,tamam hatası var diyemem ama bizim adamı da düşün be kadın, çam üstüne çam devirme. Yine de böyle üstüne hiçbir leke sürülmemiş bir aşktı, bir an inandım tamam bee mutlu son dedim, olmadı, olamadı. Ne yapalım bazıları da yalnız kalmaya mahkum herhalde