Okurken Neriman'da bir parça kendimi sezdiğimden olsa gerek kitabı sevdim. Neriman'da tıpkı benim gibi iki uç nokta arasında kendini arıyor, iki zıtlık, iki ayrı merkez... Biri içgüdüleri biriyse istekleri. Ruh hallerini yansıtış biçimini çok sevdim Peyami Safa'nın. Ama sanki sonu biraz hızlı bitiyor. Onun dışında genel söylemin aksine ben sonunu romantik değil oldukça gerçekçi buldum, "olması gerektiği gibi."
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.