Stephen amcanın kafası bambaşka çalışıyor. Aklından geçirdiği betimlemeleri hakkettiği kadar gözümde canlandırabiliyor muyum bilmem ama her seferinde merak duygum cezboluyor.
Uykusuzluk kendimi "yine" bambaşka bir evrende bulduğum bir romandı. Kafa karıştıran hayal gücüne rağmen merakla okuduğum, üzüldüğüm, heyecanlandığım, okurken yorulduğum ama tatmin olduğum bir deneyimdi benim için.
Ben kitaplarda mutlu sonu sevenlerdenim.
Doğa üstü unsurların, insani duygularla bezenmiş hali.. Çok yazasın Stephan amca