Yazarın okuduğum ilk kitabı. Toplumsal gerçekçi tarzda ele aldığı bu eser, otobiyografik. Gayet akıcı, sade ve etkileyici bir dil kullanmış.
Alışılan tarzda yazılan otobiyografik eserler kronolojik sırayı takip eder. Ancak yazar, belli bir başlık belirleyerek bu başlığın ona hatırlattığı anılarını yazmayı tercih etmiş. Örneğin; aklımda kalan en büyük başlık: Mühür. Bu metaforu kullanarak birkaç kısa anıyı, başlığa direkt ya da dolaylı olarak bağlamış. İyi ki de böyle olmuş. Çok etkileyici.
Yazarın doktor olması vesilesiyle tanıklık ettiği birçok olay, toplumsal sorunlarımızı ete kemiğe bürünmüş şekilde görmesini sağlamış. Ve tabii bizim için bunu kağıda dökebilmesi ise ayrı bir emek ve yetenek gerektirir. Ülkemde yaşanan acı tatlı her olayı yüzümüze öyle bir vuruyor ki,çoğu yerde gözlerim doldu, taşmasına engel olamadım. Kitabı kapattım, sakinleşip öyle devam ettim çoğu kez.
Yazarın ülkem ve insanı için öyle güzel tespitleri ve sitemleri var ki... Kitabın bir yerinde şuna benzer bir cümle geçiyor: "Bazen öyle anlar yaşarsınız ki, artık siz eski siz olmasınız. Hayatınızda bir yerler kırılır, bükülür." Herkesin hayatında olduğu gibi benim de hayatımın kırılma anları var tabii. Biri de bu kitap oldu şimdi...
23 Nisan 2024 akşamı @bidunyakitapgrubu1 grubum tarafından düzenlenen 
Ercan Kesal ile 
Peri Gazozu hakkında söyleşiye katıldım. Kendisi bu kitabın babası için tuttuğu yas döneminde yazıldığını söyleyerek, aslında akılda oluşan çoğu sorunun cevabını vermiş oldu. Bir 'yas' kitabı.. Ayrıca karamsar bir kitap değil hüzünlü bir kitap olduğunu ifade etti.
Üzüntü ve yas gelip geçer. Ancak 'hüzün' daimidir. Kalp, yürek kavramları ne kadar maddi ise, gönül de bir o kadar manevi. İşte hüzün, gönülde olur...
Bu kitabın 'gönül'den geldiğine yazarın "Bu hüzün kitabıdır." dediğinde inandım.
Kitabın onu bitirdiğimden bu yana beni avucunun içine alan bir yanı var.
Bu hüzün, bu hassasiyet ve derinlik hiç geçmesin istiyorum.
Tekrar teşekkürler @bidunyakitapgrubu1
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Keyifli okumalar.
Ercan Kesal ile Peri Gazozu hakkında söyleşiye katıldım. Kendisi bu kitabın babası için tuttuğu yas döneminde yazıldığını söyleyerek, aslında akılda oluşan çoğu sorunun cevabını vermiş oldu. Bir 'yas' kitabı.. Ayrıca karamsar bir kitap değil hüzünlü bir kitap olduğunu ifade etti.
Üzüntü ve yas gelip geçer. Ancak 'hüzün' daimidir. Kalp, yürek kavramları ne kadar maddi ise, gönül de bir o kadar manevi. İşte hüzün, gönülde olur...
Bu kitabın 'gönül'den geldiğine yazarın "Bu hüzün kitabıdır." dediğinde inandım.
Kitabın onu bitirdiğimden bu yana beni avucunun içine alan bir yanı var.
Bu hüzün, bu hassasiyet ve derinlik hiç geçmesin istiyorum.
Tekrar teşekkürler @bidunyakitapgrubu1
Kesinlikle tavsiye ediyorum.
Keyifli okumalar.
·
1 +1'leme
·119 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.