- Nasılsın?..
- Aynı…
(s. 181)
Bu zamana kadar içimi bu denli sıkan tek alıntı bu olabilir. Bakınca, okuyunca kendimi gördüğüm bir insan daha keşfettim. Sylvia ile zihnimiz aynı çalışıyormuş. Bu şekilde kendimi okumak boğulma hissi yaratıyor. Hem okuyasım var hem de arkama bakmadan kitabı bırakıp kaçmak…