Kapitalizm ve sistem eleştirisi yapmayan genel bir uygulama eleştirisi yapan bir kitap. Ahlaki eleştiri de yok denecek kadar az ama o da bizim anladığımız bir ahlaki eleştiri değil. Sistemi çökertecek kadar yapmayın eleştirisi. Kapitalist sistem kolektif bir akılla yönetilmeli, bireysel kapitalizm olmamalı diyor basitçe. Stiglitz'in temel eleştirisi siyasi. Zaten bunu da Clinton'ın "Mesele siyasidir, sersem!" sözünü alıntılayarak tak diye kitabın başlarında söyleyiveriyor. Mutlak serbest piyasa yoktur. Piyasayı şekillendiren siyasi irade vardır. Bu siyasi irade de kontrol edilebilir.
"Kamuoyunu etkilemenin en verimli yollarından biri siyasetçileri ele geçirmektir. Çoğunlukla, fikirlerin kaynağı siyasetçiler değildir; daha ziyade, akademisyen ve entelektüellerin, devlet ve sivil toplum kuruluşlarının yaydıklarını alırlar. Bunların kendi dünya görüşleriyle uyan suni bir karışımını oluştururlar, en azından kendi seçmenlerinin destekleyeceğini düşündükleri bir kombinasyonunu. ABD'nin paralı siyasetinde tüm seçmenler eşit yaratılmamıştır. Siyasetçiler paralı çıkarlara hizmet eden fikirleri desteklemeyi isteyebilirler."
"ABD ve Avrupa merkez bankaları, finans sektörü tarafından ele geçirilmiştir."
Açık bir şekilde tekrar tekrar puanlama sistemlerinin, notların tümüyle siyasi bir kontrol mekanizması olduğunu da vurguluyor. Dönüp dolaşıp kitapta geldiğimiz nokta hep en baştakiyle aynı. Temelde kapitalizmde, sistemde sorun yok. Sistemi çökertecek kadar eşitsizlik yapılmamalı yoksa Amerika bu şekilde devam edemez. ABD zaten liderlik rolünü halihazırda kaybediyor ve dikkatli olmalıyız diyor. Buradan geri dönülmezse ABD'nin çok keskin bir şekilde ikiye bölüneceğini söylüyor.
Kitabın bölümlendirmeleri yerinde, açıklamaları iyi ve anlaşılır. Kendilerine yönelik eleştirileri görmek de güzel. Başarılı bir kitap denebilir.
·
93 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.