Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2024 10. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 02 Mayıs 2024 18:33
Okurken gururlandığım, atalarıma binlerce kez minnet duyduğum ve bir taraftanda böyle bir paşaya böyle subaylara milletimin gereken özeni göstermemesinden dolayı hayıflandığım bir eser oldu. Bir paşa düşünün, kendi dahil askerleriyle ellerindeki unu malzemeyi kısa kısa günler atlatıyorlar ama yardımımızı görmüş Arap isyancıları, İngiliz kefeleriyle birlik olarak her türlü yardımın ulaşmasını engelliyor ve kıtlığın pençesinden kaçamıyorlar. “Son asker, son mermi, son hurma” diyerek davalarından dönmüyorlar Medine’yi kutsal toprakları kefereye bırakmamaya ant içmişler hiçbir şeyden çekinmiyor. Düşünün 2 yılı aşkın bir süre çölün kavurucu sıcaklığında su yok yemek yok yağmur yağdıysa çamursuz su içtik diye sevinen erler! Hurmayla hurma çekirdekleriyle karınlarını doyurmaya çalışıyorlar. Elde avuçta bir şey kalmıyor çekirge yemek zorunda kalıyorlar. Günde bilmem kaç öğün yiyen bizlere bir film sahnesi gibi gelecek fakat ecdadımızın kahramanlıkla yazdığı tarih bu! Arapaları Osmanlı’ya karşı kışkırtan Lawerence’ın bilmem kaç tane dalda bilmem kaç tane ödül almış. Biz ne yaptık? Şöyle çıkıp sorsak kaç kişi Fahrettin Paşa’yı tanıyordur? Kaç kişi Fahrettin Paşa ve askerlerinin gösterdiği direnişten haber olupta minnet duyuyordur? Bu kitabı okurken tarihimize karşı ne kadar da vefasız olduğumuzu anladım aslında. Tarih derslerinde ne kadar da kısaca bahsedilip geçiliyor. Tarihimizden bihaberiz ve unutmayalım ki tarih değil hatalar tekerrür eder. Ve yine unutmayalım ki geçmişini bilmeyen gelceğine yön veremez. Vatanı için; vatanın namusu için kanını, canını esirgemeyen Fahrettin Paşa ve tüm askerlerimizin ruhu şad olsun. Kahramanlığınız unutulmayacaktır.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.