Bugün ,hüznün ve ayrılıkların kitabı #mormelankoli ile geldim sizlere . Yazarımız 
Hasan Karataş "Yanlız değilsiniz bu hayatta" diye sesleniyor okurlara .Zıt duyguların hayatımıza kattığı lezzeti fark ettiriyor.Deneme türündeki eserde araya serpiştirilmiş şiirlerle su gibi akıp gidiyor okurken .
Her şeyi çabuk tüketiğimiz gibi sevgiyi de tüketiyoruz malesef .Aniden hayatımıza biri giriyor ,dünyamız o oluveriyor bir anda . Ayrılık ,hasret geliyor arkasından.Biri giderken ,diğeri sevdası ile başbaşa kalıyor .Melonkolik aşık dizelere döküyor aşkını ,hasretini ,acısını ....
Ağacın toprağa tutunduğu gibi aşka tutunup,büyütüp filizlendiriyor içinde . Çünkü unutmayı değil sevgiyi ögretmişler o saf yüreğe sadece . Unutamıyor bir türlü...
Neden gidilirdi bir aşktan ,sevdadan ?Seven terk edilir miydi?Sorgulayıp duruyor.
İnsan insanı da çabuk tüketiyor malesef .
Sahteliklerle dolu dünyada her şey gibi umutların da rengi soluyor .
İnsan hayatı buydu işte . Takıntılı hislerimizle kendimize zehir ediyorduk hayatı .
Her ne kadar aşktan söz etse de kelimeler ömrümüzün her anını kapsıyordu .
Yaşanmamış olan değil , yaşanmışlıklar güzelleştiriyordu hayatı.
Bir kaç satır örnekle tabii ki tavsiyemdir bu harika kitap .Okuyun canlar .
Acıların dili yok.Yaşanıp gidiyor.Yaşadıkça
insan ne çok şey öğreniyor.Bir şeyi kaçırıyoruz belki... Ömür geçip gidiyor.
Sahi, sesiyle sarılır mı insan? Uzaklarda olsa da sımsıkı sarar mı uzaklardakini?
Hasan Karataş "Yanlız değilsiniz bu hayatta" diye sesleniyor okurlara .Zıt duyguların hayatımıza kattığı lezzeti fark ettiriyor.Deneme türündeki eserde araya serpiştirilmiş şiirlerle su gibi akıp gidiyor okurken .
Her şeyi çabuk tüketiğimiz gibi sevgiyi de tüketiyoruz malesef .Aniden hayatımıza biri giriyor ,dünyamız o oluveriyor bir anda . Ayrılık ,hasret geliyor arkasından.Biri giderken ,diğeri sevdası ile başbaşa kalıyor .Melonkolik aşık dizelere döküyor aşkını ,hasretini ,acısını ....
Ağacın toprağa tutunduğu gibi aşka tutunup,büyütüp filizlendiriyor içinde . Çünkü unutmayı değil sevgiyi ögretmişler o saf yüreğe sadece . Unutamıyor bir türlü...
Neden gidilirdi bir aşktan ,sevdadan ?Seven terk edilir miydi?Sorgulayıp duruyor.
İnsan insanı da çabuk tüketiyor malesef .
Sahteliklerle dolu dünyada her şey gibi umutların da rengi soluyor .
İnsan hayatı buydu işte . Takıntılı hislerimizle kendimize zehir ediyorduk hayatı .
Her ne kadar aşktan söz etse de kelimeler ömrümüzün her anını kapsıyordu .
Yaşanmamış olan değil , yaşanmışlıklar güzelleştiriyordu hayatı.
Bir kaç satır örnekle tabii ki tavsiyemdir bu harika kitap .Okuyun canlar .
Acıların dili yok.Yaşanıp gidiyor.Yaşadıkça
insan ne çok şey öğreniyor.Bir şeyi kaçırıyoruz belki... Ömür geçip gidiyor.
Sahi, sesiyle sarılır mı insan? Uzaklarda olsa da sımsıkı sarar mı uzaklardakini?
··
112 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.