Mor Melankoli
Hasan KarataşYazar:
Hasan Karataş
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Kasım 2018
Yayınevi:
Karina Yayınevi
ISBN:
9786052320778
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hasan Karataş ile tanışmam Yıllar Sonra isimli ilk kitabıyla olmuştu. Şiir ve deneme türünü birlikte sunduğu bu kitabı beğenmiştim ve blogumda yer vermiştim. Şimdi ise ikinci kitabı olan Mor Melankoli ile buluşturdu beni. Uzun bir emeğin ürünü olduğuna inandığım bu kitabını da büyük bir keyifle okuduğumu söylemeliyim. Üstelik bu kitap çok daha samimi ve içten geldi bana. Bu durumun elbette bir çok nedeni olabilir ancak sosyal medyada zaman zaman şiirlerini okuma fırsatı bulmam yabancılık çekmeden okuma nedenim sanırım.
Mor Melankoli 4 bölümden ve 40 başlıktan oluşuyor. İlk kitabında olduğu gibi şiir ve deneme türü birlikte sunuluyor. Her başlık yeni bir konuyu getiriyor ve bir çoğunda konuyla ilgili bir şiire yer veriliyor. Bu anlamda ilk kitabı olan Yıllar Sonra ile benzerlikler gösteriyor.
Mor Melankoli hüzün, ayrılık, yalnızlık, aşk, sitem, umut gibi derin duyguları fazlasıyla hissettiren bir kitap. İçten, samimi ve akıcı bir dili var. kitapgunesim.blogspot.com/2019/02/mor-mel...
Puan vermedi·128 syf.·
2018 1. kitabı
Tavsiye üzerine göz attığım kitapta kendimden çok şey buldum. Başta çok sevdiğim yazar Miraç Çağrı Aktaş'a benzettim fakat bu gün kitabı bitirdikten sonra anladım ki yazarın kendine özgü bir dil,anlatım tarzı var. Melanolik bir kitap değil aslında. Aşkın nelere göğüs gerip, neleri aşıp fakat küçük bir sevgi eksikliğinde nasıl yıkıldığını ve hâlâ duygu hissedilirken çekilen acıyı kaleme sunan Hasan Karataş kitabını sevdim. En sevdiğim rengin en melankolik şekliyle...
Puan vermedi·128 syf.··
Beğendi
·2020 21. kitabı
·20 saatte okudu
·Okunma: 11 Ocak 2020 21:02
Sahi, sesiyle sarılabilir mi insan ?
diyor yazar .
Sarılabilir ...Hem de çok uzağındakyen sımsıcak,sevgi dolu....
Ben de,
Hayatta ki ilk tercihiniz,
Heyecandan avuçlarınızın terleyerek tuttuğunuz ‘İlk’ El mi?
Yoksa;
Güven duyarak sımsıkı tutunup mezara girdiğiniz ‘ondan ötesi’ olmayan ‘Son’ El mi
Olmalı ? diyorum.
Sahi,
Sevgi Neydi ?
Belki de en içten sevgi melonkolik olandı...
Hiç unutamadığın, her anını içinde ölümsüzce yaşadığın....
Gelecek diye her an umut ettiğin. Bir hayale sığınır gibi ,aşkın bin bir türlü halini yüreğinde yaşadığın...
Kimi gün acıdan öldüğün ,ama kimsenin canını yakmadığın...
Sevginin hüznünde boğulduğun...
Gidenle kaybolduğun...
Sevmek güzel, ama sevilince başka bir güzel ....
Bu hikayede hepimiz tek taraflı aşkın tanıklarıyız.
Sevilen gidince, tek başına sevmek ağır bir yük.Her yerde onu görmek, her güzel şeyde onu bulmak, hatıralara sığınmak yorucu....
İnsan özler, hem de çok özler.
Bir seste,bir gün batımında,açan her çiçekte onu arar. Hüzün en çok sevene yakışır..Her şeye rağmen sevmeye devam edene .
Hiç bir aşk sonsuz değildir.
Gündüzün ardından gece gelir. Geceler karanlıktır. Bazen aydınlığın kıymetini bilmek için gecenin karanlığını görmek gerekir. Tıpkı mutluluğun kıymetini bilmemiz için hüznü görmemiz gerektiği gibi.
Hüzün kelimesi içinde bir çok duyguyu yaşatır. Bu duygular bir araya gelerek bazen insanı yorar bazen ise dipten onun çıkmasına yardım eder. Hüzün kelimesi içinde bir çok insanı barındırır. Barındırdığı insanların mutluluğu bulması için hüznün kalesine girmesi gerekir. O zaman kalenin soğuk duvarları bir anda yeşillenmeye başlar.
"Mutlu olmak kadar hüzün de hakkıdır insanın. Bu yüzden bütün duyguları tatmalı insanlar. Her şeyin ayrı bir lezzeti var kendi içinde. Duygu ve his dünyası daha da genişler insanoğlunun, tattığı her duygu ve düşünceden sonra.
Acı bir keder olmasa mutluluğun nasıl bir lezzeti olur ki? Gece olması gündüzün kıymeti mi olur ? Tatsız tuzsuz olur sanki. Zıddı bilinmeyen her şeyde bir eksiklik olmaz mı? Nasıl anlatılır ki zıddı olmayan bir şey?
Yaşanan ve yaşanmakta olan bütün hayatlar, çevremizde olan biten olaylara duyarsız kalabilir mi ki? Ufkunu açar insanın yaşanan duygular. hayal dünyasında yepyeni boyutları keşfettirir. daha bir anlamlı olur yaşanan her duygudan sonra hayat."
Yazarın amacı okuyucularına yalnız olmadıklarını haykırmak. Bu haykırış ile kendi duygularını onlara seslenerek iletmek. Bunu kalemine damlattığı sözcükler ile okuyucularına aktarıyor.
Sizlerin yaşadığı duyguların başkalarının da yaşadığını bilinmesini istiyor. Aynı duyguları yaşayan insanlar.. Aynı hisleri hisseden insanlar...
O bu hisleri anlatmak için yazıyor. Okuyucuları için yazıyor. Yaşananlara onun penceresinden bakıp kendimize sorular sormamızı istiyor. Herkesin kendinden bir parça bulacağı bir kitap.
Kitapta melankolik bir aşığın yaşadıklarını deneme, anı ve
İlk incelemem, ilk deneyimim, sürç-i lisan ettiysem şimdiden affola...
Neler yazacağımı nerden başlayacağımı bilemiyorum.Okudukça yüreğime işleyen defalarca açıp okuyabileceğiniz ve her okuyuşunuzda gerçek yaşanmışlıklarla karşılaşacağınız bir Hikaye & Deneme olan Mor Melankoli.. Kitabı okuyan herkesin kendinden bir parça bulacağını düşünüyorum.
....
Gece olunca başlar duygular yoğunlaşmaya..Gece midir bizi hüzünlendiren yoksa gecenin yalnızlığı mıdır içimizde ki acıyı yüzümüze çarpan?
Her insanın bir acısı bir de o acıyı veren aşkı vardır.Aşk diyorum ama her gönüle giren aşk değildir galiba..
İnsanlar aslında en çok kendilerini kandırıyorlar “Seviyorum “diyerek.
Ama her seviyorum diyen başta kendine yalan söylemiş oluyor.Sonra ansızın bir sabah sessiz sedasız çekip gidiyor hayatından..Ne kadar sahte insanlar var dünyada dimi..
Hisler, duygular hep yalan.!
“Sahi nasıl gidiliyor anlatsana?”
Ah umutlar! Ah içimizdeki yangınlar!Sözlerin bittiği cümlelerin tükendiği zamanlarda geriye sadece umuttan çok uzak bir bekleyiş kalır.
Nasıl unutur insan, geçmişi?
Nasıl silip atar onca hatırayı?
En çok hatıralar yoruyor insanı.Unutmak istedikçe karşına çıkar hatıralar yüreğine umut eker tekrardan ama bilmez ki gidenlerin geri gelmediğini..
Zamanla özler geri gelir sanırsın çaresizce beklersin zamanın geçmesini ama zaman ne kadar geçsede giden gelmiyor geri..
Nasıl vazgeçtin seni böyle delice severken?
“Ölen hayvan imiş, âşıklar ölmez.”diyen Yunus Emre ne güzel ne doğru söylemiş dimi.Gerçekten gönülden seversen hiçbir aşk ölmez.Ölen,içinde ki hevestir.
Aşkıda bir heves uğruna kirleten vefasızlarla doldu dünyamız sanki..
Aşkı Öldürmek...
Aşk ölür müydü sahi?
Aşk ölmez ki.Nasıl öldürülür?Âşık istese bile aşk öldürülmez.
Korkuyorum, deyip aşktan
Işığında iyi bir şeyler yakaladığınız ateşe bütün kömürü boşaltın diye bir söz söylemişti arkadaşım galiba yazarımızda çok ışık gördüm.
Kalemi susmasın inşallah.
Öncelikle incelemeye başlamadan belirtmek isterim aşka inanmayanlar okumasın.
Erkekler sevmez, erkekler ağlamaz diyenlerin yanıldığını ortaya çıkaran kısa bir hikaye
Aslında içimizdeki ve söyleyemediklerimizin kağıda dökülmüş
hali gibi..
Kısa ve dolu dolu bir aşk hikayesini göz yaşlarıyla okurken acaba ben cok mu duygusalım demiştim fakat okuyanların incelemelerinide gördükten sonra anladım ki sadece ben değil okuyan herkesi göz yaşına boğmuş yazarımız.
Hasan Karataş’a bu duygu yüklü kitabından dolayı teşekkür eder kitaplarının devamını dilerim.
Çünkü samimiyetle yazılan sözleri okumak iyi gelir okuyucuya.
Eminim herkesin hasta bir ruh tarafı vardır.
Fakat kitaptaki mektuplar o kadar şirin yazılmış ve kalbe dokunmuşki. İçindeki her kelimede aşkı hissettirmiş çaresiz kör kütük bir aşığın neler yaşadığını ve sevgiliye hitap şekillerini umarım bütün erkekler örnek alır..
Herkesin bir melakolik aşkı vardır farklı renklerde de olsa kimisi kırmızı seçerken kimisi maviyi hisseder ama biz okuyucular olarak mor melankoliyi cok sevdik..
Okuyacak olanlara şimdiden keyifli okumalar ve son olarak kitaptan bir kaç sözlerle bitirmek istiyorum.
•Sahi, sesiyle sarılır mı insan?
•Susuz kalana sormak lazım bir de suyun kıymetini.
Günlerce susuz kalmış birinden dinlemeli bir de suyun tarifini.
•Bütün kavuşmalar güzeldir ilk başta, sonra gitme kaygısı düşer ağır ağır yüreğine..
•Sahi nasıl gidiliyor anlatsana?
Yorulmuş sahillerin kumsallarında kum tanesiyim kim ne bilsin üşüşmüş yüreğim yalancı sevdalardan...! Begenerek okuyorum cok anlam duygu yüklü bir kitap Yüreginize kaleminize sağlık Hasan karataş sevgiler
MOR MELANKOLİ // HASAN KARATAŞ
__ Şimdiye kadar yaşanmamış, hiç bilinmeyen, hiç duyulmamış cümleler ile örülmüş bir kitap vadetmedim...diyerek yüreklendiriyor ve bir omuz veriyor okuruna yazar. Yalnız hissetme kendini, yalnız değilsin, gel bir de benim penceremden bakalım, duygudaş olalım, ben de yaşadım, ben de gördüm, hissettim bu acıları... sen bilemezsin, anlayamazsın deme...Anladım... anladım da aynı duygularla hemhâl olmuş insanlardan haber getirdim sana, duygularına tercüman olmaya geldim diyor ve bu yolculuğa biz okuru da tanık ediyor yazarımız, bu noktada kitabın ismiyle uyumlu olduğunu düşündüm.
Kaybetmeyelim güzellikleri, yitiğimiz olmasın, Yaşamı güzel kılan, yaşanmışlıklardır, anılarımızdır, yüreğimize hüzün çöktürenler de illâ vardır, acısıyla, tatlısıyla, pişmanlıklarımızla yaşadık bitti ama hasreti, özlemi kaldı buruk yüreklerde, kaldı da döküldü çağıl çağıl taştı cümlelerden dizelere döküldü. Kaleminize sağlık. 
Hasan Karataş #mormelankoli #hasankarataş
Hasan Karataş #mormelankoli #hasankarataş
Kitap melankolik bir aşığın yaşama dair notlarını içermekte. Aşka geç kalmışlığın bir hikayesiydi belji de tüm anlatılanlar. Samimi ve akıcı bir dille yazılmış olan bu kitabı bir solukta okuyabilirsiniz.
Bugün ,hüznün ve ayrılıkların kitabı #mormelankoli ile geldim sizlere . Yazarımız Hasan Karataş "Yanlız değilsiniz bu hayatta" diye sesleniyor okurlara .Zıt duyguların hayatımıza kattığı lezzeti fark ettiriyor.Deneme türündeki eserde araya serpiştirilmiş şiirlerle su gibi akıp gidiyor okurken .
Her şeyi çabuk tüketiğimiz gibi sevgiyi de tüketiyoruz malesef .Aniden hayatımıza biri giriyor ,dünyamız o oluveriyor bir anda . Ayrılık ,hasret geliyor arkasından.Biri giderken ,diğeri sevdası ile başbaşa kalıyor .Melonkolik aşık dizelere döküyor aşkını ,hasretini ,acısını ....
Ağacın toprağa tutunduğu gibi aşka tutunup,büyütüp filizlendiriyor içinde . Çünkü unutmayı değil sevgiyi ögretmişler o saf yüreğe sadece . Unutamıyor bir türlü...
Neden gidilirdi bir aşktan ,sevdadan ?Seven terk edilir miydi?Sorgulayıp duruyor.
İnsan insanı da çabuk tüketiyor malesef .
Sahteliklerle dolu dünyada her şey gibi umutların da rengi soluyor .
İnsan hayatı buydu işte . Takıntılı hislerimizle kendimize zehir ediyorduk hayatı .
Her ne kadar aşktan söz etse de kelimeler ömrümüzün her anını kapsıyordu .
Yaşanmamış olan değil , yaşanmışlıklar güzelleştiriyordu hayatı.
Bir kaç satır örnekle tabii ki tavsiyemdir bu harika kitap .Okuyun canlar .
Acıların dili yok.Yaşanıp gidiyor.Yaşadıkça
insan ne çok şey öğreniyor.Bir şeyi kaçırıyoruz belki... Ömür geçip gidiyor.
Sahi, sesiyle sarılır mı insan? Uzaklarda olsa da sımsıkı sarar mı uzaklardakini?
Hasan Karataş "Yanlız değilsiniz bu hayatta" diye sesleniyor okurlara .Zıt duyguların hayatımıza kattığı lezzeti fark ettiriyor.Deneme türündeki eserde araya serpiştirilmiş şiirlerle su gibi akıp gidiyor okurken .
Her şeyi çabuk tüketiğimiz gibi sevgiyi de tüketiyoruz malesef .Aniden hayatımıza biri giriyor ,dünyamız o oluveriyor bir anda . Ayrılık ,hasret geliyor arkasından.Biri giderken ,diğeri sevdası ile başbaşa kalıyor .Melonkolik aşık dizelere döküyor aşkını ,hasretini ,acısını ....
Ağacın toprağa tutunduğu gibi aşka tutunup,büyütüp filizlendiriyor içinde . Çünkü unutmayı değil sevgiyi ögretmişler o saf yüreğe sadece . Unutamıyor bir türlü...
Neden gidilirdi bir aşktan ,sevdadan ?Seven terk edilir miydi?Sorgulayıp duruyor.
İnsan insanı da çabuk tüketiyor malesef .
Sahteliklerle dolu dünyada her şey gibi umutların da rengi soluyor .
İnsan hayatı buydu işte . Takıntılı hislerimizle kendimize zehir ediyorduk hayatı .
Her ne kadar aşktan söz etse de kelimeler ömrümüzün her anını kapsıyordu .
Yaşanmamış olan değil , yaşanmışlıklar güzelleştiriyordu hayatı.
Bir kaç satır örnekle tabii ki tavsiyemdir bu harika kitap .Okuyun canlar .
Acıların dili yok.Yaşanıp gidiyor.Yaşadıkça
insan ne çok şey öğreniyor.Bir şeyi kaçırıyoruz belki... Ömür geçip gidiyor.
Sahi, sesiyle sarılır mı insan? Uzaklarda olsa da sımsıkı sarar mı uzaklardakini?Yazar Hakkında
Hasan KarataşYazar · 4 kitap
1981 Yılında Isparta'nın Sütçüler ilçesinde doğdu. Orta Okul yıllarında ailesinden uzak kalmış olması nedeniyle şiirler yazarak yarım kalan çocukluğuna ve ailesine olan hasretini satırlara satırlara dökerek şiir yazmaya başladı.
Lise Eğitimi için biraz daha uzaklaştı sevdiği yerlerden. Uzaklık artıkça bastıran hasretle daha bir anlamlı gelmeye başladı duyguları mısralara ve satırlara dökmek. Ailesinin Antalya'ya taşınmasıyla tatilleri Antalya'da geçirmeye başladı. Bu gidiş gelişlerde büyük şehire, şehir hayatına ve denize ısınmaya başladı. İlerde büyük bir tutkuya dönüşecek olan denize olan sevdası bu yıllarda başladı.
Liseden sonra çalışmaya başladı. Hem çalışıp hem de okul hayatına devam etti. Okumak için yolu tekrar Isparta'nın en güzel ilçelerinden biri olan Eğirdir'e, “Yedi Renkli Göl”ün kıyısına düştü. Bununla birlikte su yaşamında vazgeçilmez olmaya başladı. Hayatının bir kıyısında göl, deniz ya da bir akarsu mutlaka oluyordu.
Önce Ankara Üniversitesi ve Abant İzzet Baysal Üniversitesi’ne düştü yolları. Kısa mesafelerle başlayan yolculuklar daha zahmetli ve uzun süreli olmaya başladı. Hayatı yollarda geçen birini, yine en çok yollar yorardı.
Son olarak Selçuk Üniversitesi'nde yüksek lisansını tamamladı. Yazmayı hiç bir zaman bırakmadı. İnternetin yaygınlaşmaya başlamasıyla farklı sitelerde şiirler ve denemeler yayınladı.
Çeşitli dergi ve haber sitelerinde köşe yazarlığı yapmaya başladı ve en büyük hayali olan ilk kitabı “Yıllar Sonra”yı yazdı. Basılmış olan “Yıllar Sonra”nın ardından ikinci kitabı Mor Melenkoli'yi yazdı. Üçüncü kitabı üzerine çalışmalarını sürdürmekle birlikte, mesleki çalışmalarına da devam etmektedir.
Tarz olarak şiirsel bir dille güçlü, zihinde kalıcı tasvirlerden kurulu bir yazım tarzını benimsemiş olup, hüznün ve ayrılıkların ağırlığını bütün satırlarda yansıtmayı denemiştir.
Bitmeyen hayat yolculuğunun ne zaman hangi şehirlere uğrayacağını kestirmek oldukça güçtür. Şimdilik sevdiği şehirlerden çok uzak olmamakla birlikte, yolun hasrete düştüğü bir şehirde, çalışma hayatının gereğini yerine getirmektedir.
