Oliver ders verdiğin üniversiteye gelip seni yok edeceğim. Hem beni, hem kendini, hem Elio'yu hem de karını aldattın sen. Hem kendi hislerimle hem de kitabı ve filmi karşılaştırarak hem de yazar hakkında yazacağım. Öncelikle bu yazar hiçbir okuyucusuna mutluluk aşılamıyor. Hayatın içerisinde yaşanan olayları karakterin iç dünyasıyla bize yansıtıyor. Sen kendini ana karakter yerine koyuyorsun ve çevrendeki yaşanan olaylara empati ile yaklaşıyorsun, her şeyi deneyimliyorsun. Harvard Meydanı kitabında ana karakterimiz içine kapanıktı, hayatına yeni birisi giriyordu, hayata olan bakış açısını biraz daha genişletiyordu. Adınla Çağır Beni kitabında da ana karakterimiz içine kapanık, kitaplarına gömülü kendi dünyasında yaşayan bir karakter yine. Hayatına yeni birisi giriyor ve tümüyle değişiyor hayatı. İki aynı karakterin paralel evrendeki hayatlarını okumuş olduğumu sandım. İki karakter de günümüzde, geçmişte yaşadıklarını yâd ediyor bize.
Kitap İtalya'da bir kasabada geçiyor. Elio'un evlerine 6 haftalığına ders için gelen Oliver'ın, Elio'un bütün kalbini sömürerek çekip gitmesini anlatıyor biraz da. Biraz abartmış olabilir miyim bilmiyorum, birisine çekim duyuyor olabilirsiniz ama karşınızdaki insanın duygularını önemsemeden bu çekim alanında kalırsanız her şeyi mahvettiğinizle yaşamanıza devam edersiniz. Diğeri yaşamına devam edemiyor bu durumda. Bu çekip gitmenin filmde daha iyi işlenmiş olduğunu ve bizi daha çok yaraladığını söyleyebilirim. Giden kişi hayatına pekâlâ devam edebilir, aile kurabilir, bir şekilde devam eder. Kalan kişi anılarla beraber yaşamaya devam eder. Zaman acıyı bir süre sonra azaltır ama anıları yok etmez. Beni de bu yazarda en çok etkileyen şey bu tam olarak. Anılara gösterdiği sevgi, anıların yarattığı kalp kırıklıkları. Bu anıları sözcüklerle ifade etme şekli.
Bu kitapta rahatsız olunan şey yazarın bu kadar net ve doğrudan cinselliği hiçbir perde çekmeden yazması. Birisinin birisini arzulamasını doğrudan, sansürsüz kelimelerle aktarması cinsellikten korkanlar için bir rahatsızlık oluşturuyor. Bütün bu arzunun arkasındaki başka birisine olan bağlılığı ve tapınmayı hissetmek zor değil, her bir cümlesinde saklı. Filmin bu kitabı bu kadar iyi aktarmış olabileceğini hiç düşünmemiştim ama okuduktan sonra aklımda canlanan onca şeyi filme de borçluyum ve Elio rolünü Chalemet'ten başka kimse oynayamazmış.
André Aciman hassas olduğunuz bir noktanıza mutlaka dokunacak, yaralı olduğunuz bir hissi mutlaka kanatacak bir yazar.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.