Merhaba 1K kitapseverleri!
Uzun zamandır inceleme yazamıyorum. İçimden mi gelmiyor, hazır mı hissetmiyorum? Emin olmadığım cevaplar bir yerlere saklanıyor düşüncemin kıyılarında. Neyse, kitaba geçelim;
Masallarla uyutulan neslin, hayalperest realistleriyiz. İki kuşak arasında sıkışıp kalmışken çocukluğumuzu da kaybetmeme adına tutunuyoruz hayallerimize. Masallar... Masal gibi hayatlar... Bir de masal olan hayallerimiz var. Gerçeklerin masalımsı tadına kapılıyoruz bazen ama, hiç bir gerçek masal kadar toz pembe değildir. Kitapta bu ilkeye sadık kalınmış. Hayat sandığınız kadar pembemsi değil ama gözlerimiz büyüleniyor açılır açılmaz.
Feminizm. Ne gerek var ki ayrımcılığa? Orta yolu bulmak varken. Erkeksiz kadın, kadınsız erkeğin ne anlamı var? Bir bütünken anlam kazanır bütün duygular. İnsan olmanın tek dayanağı yek vücut olmasıdır ruhun.
19 masaldan oluşan kitapta, Rapunzel'in kesilen saçları, kadınların saçlarından aldığı intikam duygusunu hatırlattı bana. Ama bir yerde de meydan okuma yok mudur bu addımda?! Bana göre, sana göre, işin özü de bu ya, kime göre?
Prensler, prensessler, cadılar..
Cadılar demişken, "Cadı Avı" başlığında bir masal var sonlara doğru. Bitkisel tedavi'yi ele almış anldığım kadarıyla. Ve doktorlarla aktarlar arası savaşın temeline inilmiş. Yani benim düşüncem, benim yorumum bu yönde.
Bir çok masalın günümüze evrilmiş halini okuyoruz. Bunu yapabilmek her ne kadar bir başarı gerektiriyorsa ve dahi alt mesajlar barındırıyor olsa da kendinde, masalları çalmayalım çocukluğumuzdan derim. Elimizde pembe hayallerimiz kaldı, onları da zaman çaldı. Bir de evrim geçirmesin o güzel anılarımız.
Masal tadında gerçek mutluluklarınız olsun:)
·
386 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.