Kitabı anlatmamin bir anlami yok. Gidip arka kapak kopyalayanlara bakabilirsiniz, benim sorunum değil.
Bir sorunumuz var (h)akim beycigim: Bu kurguyu yazar hangi kafayla yazdı? Birinin tavuğuna kişt mı dedi? Nasıl aklına geldi bu hikaye? Okuduğum bazı şiddet içerikli kısımlarda ya da karakterlerin birbirine söylediği dehşet saçan cümlelerde ağzım yüzüm değişiyordu. Şimdi diyeceksiniz ki, o halde bunu ne amaçla yazdı yazar? Belki de mutlu bir sonu olmayacak bile. Zaten mutlu bir son beklenmesi de absürt olur.
Şakayı bir kenara bırakıp resme bütünüyle bakalım yani seriye. Ne görüyorsun, diye sorsanız; insanın karanlık kirli dusuncelerini, aleni ya da aleni olmayan sakladığı tüm duygulari yani insanın karanlık yanının işlendiğini söylerim. Aslına bakarsaniz yazar kendi tarzında bir #yeraltıedebiyatı ortaya koydu diyebilirim. Hanımlar ve beyler, tazecik bir yeralti edebiyatçımiz daha oldu. Yalnız bu yazar, ayni tür yazarlarindan çok daha fazla yenilikçi. Eh yeni kan diyebiliriz. Bu neden şimdi aklıma geldi? Çünkü resme bütünüyle bakmayı unutmuşum.
Eh yeraltı edebiyatında neler olur?
Bir kere psikolojik etkenler temeldir. Sonra varoluş sorunsalı ve insan doğası kaynaktır. Bunu yuvarlayip şekil vermek ise yazara kalır. Ve genelde Yetişkin içeriklidir. Bu seri hepsini karşılıyor ancak yetişkinlik seviyesi her zaman uygunsuz sayılabilecek seviye ile ince bir çizgi üzerindeydi.
O halde bu seri için söylenebilecek büyük bir iddiam var. Hazilanin geliyor!
Gelecekte bir gün türünün öncüleri arasında yer alacağına eminim!
Gerçek şu ki, normalde bu tür gençleri hiç çekmez gibi. Ve şu an gençler türünün ne olduğunu bilmeden bu seriye çekiliyor. Bence bu iyi bir şey. Çünkü yazar edebi yazma becerisine sahip ama abartmadan, sıkmadan.
Son olarak; serinin sonu üzdü mü? Evet ama başka türlüsü de olmazdı.
Epope, dehşet ve ibretle tavsiye eder!
·
572 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.