Aslında incelemelere baktım, okumayı düşünenler için yeterli gelir ben yapmayayım dedim ama dayanamadım sanırım, kitabı okurken yaptığım milyon tane alıntı gibi.
Kendimi 90'lı yıllarda, arka sokakların arasında buldum.Neden 90'lar bilmiyorum, günümüzde de böyle hayatlar var şüphesiz ama benim içimde dokunduğu yerler tam olarak orasıydı.Hikayeler sizi öyle bir sarıp sarmalıyor ki yazarın da dediği gibi "bir dahaki sefere beni de çağır, birlikte ağlayalım" demek istiyorsun.Ya da yazlık sinemalara yeni film geldiğini haber veren kamyonetlerin "mendillerinizi getirmeyi unutmayın" çağrısına iştirak ederken buluyosun kendini, hani bilsen en başında mendilini alıp başlayacaksın okumaya, öyle bir kitap.
Yazarın samimiyeti, anlatımın akıcılığı sonuna kadar nefessiz sürüklenmenize sebep olurken, Tarık Tufan kitaplarının bir özelliği olarak; hemen bitirmeyeyim, bu kadar çabuk kapanmasın bu yara diyerek bırakıveriyorsunuz elinizden, beş dk sonra geri alıyorsunuz ama olsun.
Bir avuç insanın yaşadığı bir dünya hüzne ortak olmak isterseniz okuyun.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.