Peri Gazozu Hiç aklıma da yokken tesadüf eseri arkadaşımın bana kitabını hediye etmesi ile bende 
Ercan Kesal’ın Hayat yolculuğuna eşlik ettim.
İlk başlarda kitap belli bir hikâye akışı ile gitmediğin den zorlandım. Tabi sonra bir film izler gibi olayları bende gözümde canlanarak okudum.
"Yaşadıklarınızdan kan ter içinde kalırsınız. Ama bir şeye hâlâ inanırsınız nedense. Bu dünyada hâlâ rüzgârlar esiyor ve onlar sizin terinizi kuruturlar. Mutlaka kuruturlar..."
Bu toprakların yazgısı olan acı doluluklu hayat hikayesini dinledim hatta yazar bile hayatının bir dönemin de Bozkır dan tayini İstanbul'a çıktığın da artık beni hiç bir şey şaşırtmaz dediği zamanlar da bile aslında hiç bir şeyin değişmediği dertlerin aynı olduğunu yaşadığı hayattan bize aktarmış.
Aslın da bizim de zaman zaman sosyal medyada, etrafımız da karşımıza çıkan haberlerden gördüğümüz kiminin utanç duyduğu, yardım eli uzatmak istediği anları gözümüz de yeniden canladırmış.
Belki uzaklar da ama benim de benimsediğim umutla tutunduğum bir iki alıntı ile devam etmek istiyorum
"Benim aklımda kalansa, sarılmayı unutmuş bir ülke. Bir yandan ağlayan, öte yandan kollarının arasında kendine bir yol arayan, kaybolmuş yıllarına acıyla bakan ülkem..."
"İnsan, kendinde olmasını istediği herhangi bir şeyi bir başkası için de aynı şiddette isteyebiliyorsa "insanım" diyebiliyor."
Yazarın da dediği gibi" korkusuzca, hiç bir kaygı taşımadan gezdiğimiz çoçukluk günlerimiz çok geride kaldı. "
Yine de bir umut olduğuna inanıyorum çok zor olmamalı….
·
312 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.