90'ların sonuna doğru katıldığı bir müzik kanalında kısa süreli bir vj lik yaparken, kendisini arayan bir izleyici kendisini çok sevdiğini söylediğinde, Teoman ona cevap olarak; beni tanısan bu kadar sevmezsin aslında! demişti o görüntü hala aklımdadır. Telefondaki kız ve stüdyodakiler bunu şaka zannedip güldüler ama daha o zamanlarda ben bunu teoman'ın çok ciddi söylediğinin farkındaydım.
Kendisini yaklaşık 21 yıldır dinleyen biri olarak, benim hayatıma çok şey katan, şimdiki olduğum kişi olmam da katkısı olan bir isimdir Teoman. kendisine hayranlığım o kadar üst boyuttaydı ki kullandığı parfümü, taktığı takıları, içtiği bira markasını bile taklit etmiştim ufakken. daha sonra yıllar geçti Teoman değişti, ben olgunlaştım ama kendisine olan ilgim ve yakınlığım hiç değişmedi. Salinger'ın 'çavdar tarlasında çocuklar' isimli kitabına olan hayranlığını ilk duyduğunlmda koşa koşa gidip kitabı alışım hala dün gibi aklımda. kitabı ben de onun kadar o kadar çok sevmiştim ki bir hafta içinde 4 kere okuduğumu hatırlıyorum. sonra çok sordum kendime sırf Teoman sevdi diye mi sevdim ben bu kitabı diye ama şimdi 40 yaşına merdiven dayamışken bile hala en sevdiğim kitap olduğundan anlıyorum ki kitap gerçekten harikaydı.
Teoman ilk önce fasa fiso isimli bir otobiyografi yayınladı, tabii hemen çıkar çıkmaz alıp okudum onu da. orada az çok bildiğim, tanıdığım röportajlarından Aşina olduğum Teomanı anlatmıştı bize, yine onu da çok sevmiştim fakat şimdi bitirdiğim kitabı çok başka bir boyutta. her ne kadar bu kitabın roman olduğunu kurgu olduğunu söylese de, bazı röportajlarından ve artık kendisini yıllardır takip eden biri olarak kitabın %70'inin hatta 80'in kurgu olmadığını biliyorum.
Mükemmel bir kitap okudum teoman'dan. o kadar harika ki kitabı hiç elimden bırakmadım, tuvalete de yanımda götürdüm diyebilirim. Teoman müzik camiasında görüp görebileceğiniz en çok ama en çok kitap okuyan adamlardan bir tanesi hatta birincisi diyebilirim. kitaplarla o kadar çok haşır neşir ki hemen hemen her röportajında kitaplara değinir, magazincilere elinde kitapla yakalanır, şarkı sözlerinin birçoğu, hatta şarkı sözlerinin kurgusu bile kitaplardan alıntıdır ya da kitaplardan mesajları içerir. bu kadar kitap okumanın vermiş olduğu bilgi birikimi ve kültür ile harika bir kitap yazmış Teoman. kitabı yazan Teoman değil de, Salinger olduğunu söyleseniz ve ondan sonra kitabı okusam inanın buna inanırdım. muazzam psikolojik tanımlamalar, muazzam Yalın ve sade anlatı, harika bir yer altı edebiyatı olmuş. mutlu, güzel, içinizi sıcak, sizi huzurlu hissettirecek şeyler beklemeyin bu kitaptan! Teoman kendisini çok güzel tanımlamış, kendi depresyonunu, kendinden nefret edişini, insanlardan nefret edişini, hiçbir şeye inancı ve saygısı kalmayışını, kadınları bir antidepresan bir Kurtuluş olarak kullanmasını, kızıyla bile doğru düzgün ilişki kuramamasını, hayattan kopuk gelecekten korkan bir adam oluşunu ve sağlıklı yaşayabilmek için alkole ve ilaçlara bağımlı kaldığı o dönemini inanılmaz güzel anlatmış bize. bunu yaparken de çok sevdiği romandan yani çavdar tarlasındaki çocuklardan çok çok etkilendiği ortada. kitap çavdar tarlasında çocuklardaki baş karakter olan holden caulfield in sanki büyümüş ve bir rock yıldızı olmuş versiyonu. kitabı okuyanlar ne demek istediğimi anlayacaklardır.
Teoman gerçek hayattan bir çok insandan birçok arkadaşımdan birçok akrabamdan çok daha yakın birisi bana. bu yakınlık artık ergenlik zamanlarımdaki gibi hayranlık değil artık. hani birisi için 'aynı ben' dersiniz ya, işte ona çok yakın duygular besliyorum içimde. eğer hayatımın daha baharında, yeteneğimden, müzik aşkımdan vazgeçmeseydim onunki gibi bir hayat yaşıyor olma ihtimalim vardı ve bu ihtimal hala 40 yaşında dahi aklımdan çıkmıyor. hayatım çok başka olabilirdi, oysa şu an olduğum konumdan dönüp baktığım zaman ve bu kitap penceresinde düşündüğümde hiçbir şey kaybetmemiş olduğumu görüyorum. Teoman'ın ulaştığı noktada olsaydım onun gibi her şeyden, insanlardan, tüm bu sahteliklerden nefret ediyor olacaktım. şu anda yine aynı şekilde insanlardan, çevrimdeki her şeyden, düzenden, toplumdan, inançlardan nefret ediyorum. yani değişen hiçbir şey olmamış hiçbir şey kaybetmemişim, sadece çok daha az param var, çok daha az alkol alıp, çok az daha seks yaptım teoman'dan :) bunlar da çok fazla kayıp mı sanmıyorum.
Kitabın son sayfalarına geldiğimde daha fazla dayanamayıp oturup hüngür hüngür ağladım, teoman'ın yarattım dediği aslında kendisini anlattığı Timur karakteri burnumun direğini öyle sızlattı ki, gece çok zor uyudum timur'u düşünmekten ya da içinde bulunduğu psikolojik hezeyan'ın bana olan yakınlığından... teoman'ın bu kitapta dediği gibi anneannem haklıymış; hiç bir bok bilmemek en iyisiymiş. bunca kitabı keşke okumamış, bunca filmi hiç seyretmemiş, bu kadar boktan püsürükten şeyleri hiç bilmemiş olmayı tercih ederdim ben de. belki o zaman daha çok katlanabilirdim kendime, daha çok katlanabilirdim insanlara, daha çok katlanabilirdim siktiri boktan olan her şeye... bizim derdimiz aslında; ne kadar iğrenç ne kadar sevilmez ne kadar çekilmez bir adam olduğumuzun farkındayız işte bu yüzden insanlar bizi sevmemeye başlamadan biz kaçıyoruz onlardan! kalemine sağlık Teoman.
Ayrıca son bir not: kitabın içerisinde teoman'ın bolca etkilendiği kitap isimleri, yazar isimleri, şarkı ve sanatçı isimleri okuyacaksınız. harika yazarlardan harika kitaplar öneriyor kitapta. hoşunuza gideceğini düşünüyorum. bu kitaptan nefret edebilirsiniz tekrar söylüyorum çok az kişi sevecek bu kitabı ama seven çok sevecek. eğer çavdar tarlasında çocukları sevdiyseniz bu kitaba da bayılacaksınız.
·
1 +1'leme
·1.487 Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Rica etsem kitapta geçen kitapların listesi sizde varsa paylaşabilir misiniz? Ben kitabı dinledim o yüzden fiziki hali elimde mevcut değil.
Ben de 13 yaşından beri yani 25 yıldır teoman dinleyen,annesi olmayan babası uzakta yaşayan,anneannesi tarafından büyütülen ve neredeyse senin kadar teoman'ı benimsemiş biri olarak kitabı okurken hem başıma ağrılar girdi, hem kalbime öküz oturdu. Keşke şu Timur'un tamamı da kurgu olsaymış dedim ama sanki tamamı da Teoman...
Reklam
