Kitabın herhangi bir inceleme yada alıntılarını okumadım. Sadece isminden yola çıkarak hayata dair çıkarımlar, dersler, öneriler vereceğini düşünerek listeme koymuştum. Bu dediklerimi daha detaylı sunuş kısmında bulabilirsiniz. Ancak benim asıl dikkatimi çeken kısım alıntılar yapılan alimler, filozoflar ve yazarlar listesi. Başta Abdulkadir Geylani'yi görünce kararımı verdim. Peşin bir karar diyebilirsiniz, ben de öyle düşündüm. Okudukça kitabın aslında pek beğenmediğim, karşı olduğum düşünce sisteminde olduğunu gördüm. Kek hamuruna bir tutam kakao atıp her tarafına bulaşması gibi tasavvuf ve alimler kitabın her yerine dokunmuş.
Aldığım alıntılarda ek yorum yapmadıysam aynı fikirdeyim demektir. karşıt olduklarımda ise ayrıca belirttim.
"Sabahları evinden, akşamları işyerinden ve girdiğin dükkanlardan çıkman; bindiğin arabalardan, otobüslerden inmen; geceden gündüze, gündüzden geceye varman; kıştan bahara, bahardan kışa ulaşman bu kederin de yok olup gideceğini göstermiyor mu? Dinlediğin şarkının sona ermesi, okuduğun şiirin son mısrası, seyrettiğin filmin son sahnesi, yaşadığın kederlerin de bir gün sona ereceğini hatırlatmaya kafi değil mi?
"
"Misafirlik Tesellisi" adlı bölümde yer alan bu pasaj, kitabın ilk tesellisi ve kitap bu şekilde başlıyor. Cümle yapısı bana Kuran'daki bazı ayetleri anımsatsa da, profesyonel bir depresyon hastası olarak, kederin gitmesi için hiç etkisi yok. "Kafana takma kanka" demek gibi bir şey.
Şu pasaj ise sanki anı yaşa felsefesini anlatıyor.Her ne kadar gereksiz kaygı duymamayı anlatsa da sanki "sal gitsin" gibi geliyor bana.
"
İçinde bulunduğu andan başka sermayesi yoktur insanın. İçinde bulunduğu mekandan başka imkanı yoktur. Şimdi çektiği ve bir sonraki anda yok olacak olan kederden başka kederi yoktur. Filozof Epikuros'un bu
·
71 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.