N. G. Kabal neler yapmışşın ya ne kadar güzel bir kitap yazmışsın, o kadar sayfada hiç sıkılmadım, gereksiz hiçbir sayfa yoktu zannımca. Öncelikle N. G. Kabal 'ın kendini, yazım dilini çok geliştirdiğini görüyorum önceki kitaplarda yaşadığım anlam karmaşaları, diyaloglar arasındaki kopukluklar yoktu. Bu yüzden tebrik ediyorum.
Kitaba gelecek olursam, 3.kitap muhteşemdi. Bu kitapta genel olarak Nova'nın duygularını ve karakter gelişimini okudum. Bu nasıl bir yalnızlık, fedakârlıktı. Öyle bir bütün oldum ki her sayfada birinin Nova'yı kurtarmasını, sessiz çığlıklarını duymasını özellikle Daren'in her şeyin asıl sebebini öğrenip elinden tutmasını bekledim. Her şeyi dalgaya alan deli kızımızın günden güne solan bir çiçeğe dönüşmesini okudum.
SPOİLER!!!
Daren'i, aşkını, güvenini, Taygasını, krallığını, dostunu, yaşama isteğini, kendine güvenini yavaş yavaş kaybetti. Hiç ağlamadım beni ağlatacak pek kitap yoktur ama acılarını o kadar derinden hissettim ki yüreğime oturdu. Daren'le inişli çıkışlı olan ilişkileri tam iyi ve güzel gidiyor derken Kabal bizi ters köşe etti. Nova yapılan hiçbir şeyin kendisi için yapılmadığını ve kendisinin diyarın laneti olduğunu öğrendi. Herkesi bu lanetle mahvettiğini öğrendi çok üzücüydü. Yanlış yollar seçti ve seçmeye devam etti bence. Daren'e her şeyi söyleyip sebeplerini öğrenmeliydi. Yola böyle devam etmeliydi. Yalnızca daha fazla yük ve yanlış seçim olmak istemedi anlıyorum ama yorucuydu.
Daren üzümlü kekim bu kitapta daha baskın bir karakterdi bence duygularını göstermekten çekinmedi, önceden sadece her yerde çıkıp zarar verir gibi görünürdü ama bu kitapta her şey daha ön plandaydı. Yaşanan her şeye rağmen sürekli Nova'yı kurtarması ve kıskanması çok güzeldi. Sevdikçe zayıflayan değil güçlenen erkek karakterleri seviyorum. Ama ikisi o kadar