Kesinlikle abartılması gereken bir kitap bana da arkadaşım önermişti. Kitap çok akıcıydı yazarın betimlemeleri tam ayarındaydı asla sıkmıyordu. İlk kitaba göre çok daha iyiydi. Özellikle yankı'nın diğer yarasalara karşı tutumunun değişmesi beni çok mutlu etti. Damgacı yavaş yavaş kendini ele vermeye başladı. Kitabın sonunda damgacının kim olduğunu öğreniyoruz. Tahmin edilebilecek biriydi ama ben neden tahmin edemedim bilmiyorum. Ama kitabın son 70 sayfası hüngür hüngür ağlattı daha önce bir kitaba bu kadar ağlamamıştım. Maral Atmaca