Kitabı şimdi bitirdim, kalbim paramparça bir halde...
Wıseman, kitaplarından büyük zevk alarak okuduğum bir yazar. Ailelerin çocuklarını bir çöp gibi akıl hastanelerine kapatışını en trajik şekilde anlatıyor. Sonunu ancak son 150 sayfa kala tahmin edebildiğim, maalesef gerçek bir hikaye olan bu kitabı okumanızı tavsiye ederim. Çoğumuz günlük hayatlarımıza devam edip saçma sapan şeylere üzülürken bambaşka yerlerde insanlar, işkenceye uğrayıp istismar ediliyor ve canlarının bir böcekten farkı yok...
·
191 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.