Kitabı birkaç gün önce bitirmeme rağmen incelemeyi ancak şimdi yazma fırsatım oldu. Öncelikle şunu belirteyim yıllardır okumayı düşündüğüm bir kitaptı. Ve nihayet okuma şerefine de erdim. Kitaptaki tüm karakterler en az kitap kadar özgün bence... Sanki yazar hepsinin iç dünyasını birebir kendisi deneyimlemiş, kendisi yaşamış gibi okuyucuya sunuyor.
Ştolts ve Oblomov arasındaki ilişkide iki zıt karakterin nasıl böylesine dost kalabildiği ilk olarak akla gelebilir. Oblomov gelenekçi, Ştolts ise kuralcıdır. Yazarın ele aldığı şekliyle biri doğuyu diğeri batıyı temsil eder. Oblomov kendi toplumunun diğeri ise kendi oluşturduğu kuralların içinde hapsolmuştur.
Oblomov, Ştolts'da isteyip yerine getirmekten üşendiği hareketli yaşamı bulmakta ama bir türlü hastalık saydığı tembelliğinden sıyrılamamaktadır. Öyle ki dermanı olmayan bir dert gibi gelmektedir bazen ona bu "hastalığı".
Her ne kadar yazar bu eserinde kendi toplumuna bir eleştiri getirse de Oblomovluk bir insanlık meselesidir aslında. Her toplumun Oblomovları vardır ve sanırım insanlık var olduğu sürece de olmaya devam edecektir.
Son söz olarak kitap gerçekten etkileyici ve çok güzeldi. Zahar'la Oblomov un diyalogları da çok hoştu ve beni kitap boyunca hep gülümsetti.
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.