İki tanrının savaşı esnasında gazetede köşe yazarlığı pozisyonu için mücadele eden ve sonrasında savaş muhabiri olarak gönüllü olan, mektuplarla kaderleri kesişmiş iki kişinin özgün, harika hikayesinin içine gay peri anne tiplemeleri ve amigodan hallice bir arkadaş ile kırsalda geçen yarım yamalak bir tarihi kurgunun eklenmesinin hüznünü yaşıyorum.
Ben yazarda, konuda çok daha büyük potansiyel görmüştüm. Ve o potansiyel harcanmış. Şu cümleleri okuyan biri kitaptan soğur herhalde ama soğumayın!
Kitap çok uzun değil ve ikilemeden oluşacağı da düşünülürse duygu aktarımı, karakter inşası sayfa sayısı kadarınca yeterli. Rakiplik olayı sadece isimde değil, gerçekten bir temele dayandırılmış. Dünya inşası bakımından ortalama. Dacre ve Enva'nın hikayesi Hades ve Persephone uyarlaması. Kitap genelinde çok sayıda güzel alıntı ve tespit vardı. O güzel alıntılardan bazılarını aşağı kendi çevirimle ekliyorum :)
Bence hepimiz zırh giyiyoruz. Bunu yapmayanların aptal olduğunu, dünyanın keskin kenarları tarafından tekrar tekrar yaralanmanın acısını göze aldıklarını düşünüyorum. Ama o aptallardan öğrendiğim bir şey varsa, o da savunmasız olmanın çoğumuzun korktuğu bir güç olduğudur. Zırhını indirmek, insanların seni olduğun gibi görmesine izin vermek cesaret ister. Bazen ben de senin gibi hissediyorum: İnsanların beni gerçekten olduğum gibi görmelerini göze alamıyorum. Ama zihnimin arkasında da küçük bir ses var, bana “Bu kadar korunaklı davranarak çok şey kaçıracaksın” diyen bir ses.
Belki de her şey bir kişiyle başlar. Güvendiğin biriyle. Onlar için zırhının bir parçasını çıkarırsın; ürksen bile ışığın içeri akmasına izin verirsin. Belki de böylece yumuşak ama güçlü olmayı, hatta korku ve belirsizlik içinde bile, öğrenirsin. Bir kişi, bir parça çelik.
Çok korkuyorum. Ve yine de kendi kalbim söz konusu olduğunda savunmasız ve cesur olmayı nasıl da arzuluyorum.
"Sence sadece bunlardan oluşan bir dünyada yaşayabilir miyiz? Ölüm, acı ve dehşet? Kayıp ve ıstırap? Her şey umutsuz göründüğünde bile neşe duymak suç değildir."
“Verdiğim cevapları şaşırtıcı mı buluyorsun Winnow?”
"Pek değil, Kitt. Senin benim zıttım olduğunu hep biliyordum. Bir düşman genellikle öyledir."
“Ben eski rakip demeyi tercih ederim.”
veee en sevdiğim:
"İsimleri iç içe geçecekti - Roman ve Iris ya da Winnow ve Kitt çünkü biri olmadan diğerine sahip olabilir miydiniz?"
·
223 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.