Anladım ki insan bir şeye bağlı değil. Sabıra, merhamete, vicdana, aşk-i insanlığa. Üç günlük dünyada hırs, aşk ve öfke gibi duygularla boyalı gözümüzü sunmalıyız güzel değerlere. Zaman bir rüzgar gibidir çünkü bir de bakmışız ki sahip olduğumuz değerler, maddi olan şeyler bir anda yok olmuş. İşte o zaman sahip olduğumuz manevi şeylere tutunmamız lazım. Farklı farklı küçük hikayelerle kitapta bize anlatılmaya çalışılmış insanı değerli kılan vasıfları. Anlatım akıcı ve bir çırpıda bitirilebilir bir kitap. Tolstoy'un okuduğum ilk kitabı diğerlerini de merak ediyorum doğrusu. Okumak isteyen düşünmeden başlayabilir çünkü açık bir dili ve zenginleştiren duygusal bir terapisi sezdim...