Ne yazık ki çoğu insan bu kitabı, kitabın kendisinden ziyade, yazarı Salman Rushdie'nin açıksözlülüğü ile ilgili yapılan polemikler aracılığıyla tanıyor. Bu kitapla ilgili bazı Müslümanları (ve genellikle İran Ayetullahını) sinirlendiren şey ise Rushdie'nin Muhammed peygamberin okuma yazma bilmediği ve Kuran'ın kendisine Başmelek Cebrail tarafından aktarıldığı fakat bir noktada peygamber bu durumu fark etmeden Şeytanın Cebrail'i taklit ettiği ve kutsal kitaptaki bazı ayetlerin kendisi tarafından yazılmış olabileceği teorisi. Hakkında onca safsata yapılan kitap bu. Ve söylediğim gibi bu yalnızca bir görüş, bir TEORİ. Kazantzakis'in, İsa'nın Mecdelli Meryem ile ilgili fantazileri olduğundan bahsetmesiyle aynı şey. Üstelik Rushdie'nin kitabında bu muhabbet ana hikaye bile değil. Kitap, uçaktan düşen bir karakterin rüyalarındaki içsel anlatılarından oluşmakta.
Oldukça yaratıcı bir kitap olmakla birlikte, benim için Rushdie'nin en iyi eserlerinden biridir. Sansür uygulamalarına karşı çıktığını ve sanatsal özgürlüğü desteklediğini göz önünde bulundurarak okumak gerek. Bana göre, özellikle dini fanatizmin hatsafhada olduğu bu günlerde, statükoya meydan okuyan ve bizi bize öğretilen değerleri ve fikirleri (idées reçu) tekrar değerlendirmeye zorlayan kitaplar inanılmaz derecede önemli.
·
277 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.