Sabahattin Ali'nin eşi Aliye Hanım'a, nişanlıyken yazdığı mektuplar ile başlıyor kitap. Burada aşkın, sevginin, heyecanın en saf halini okuyoruz. En yakınına, sevdiği kadına yazdığı mektuplar olduğu için iç dünyasını da en berrak haliyle görmek mümkün.
İçinde öyle cümleler var ki... Böyle güzel cümleler kuran bir adama aşık olmamak çok zor. Güzel sevmeyi, mutluluk denen şeyin sevdiği insanı mutlu etmekten geçtiğini bilen bir adamın nahif, duyarlı ve tutkulu satırları okuyanı aşka inandırıyor.
Sonrasında evlendikten sonra birbirlerinden uzak kaldıkları vakitte yazdıkları mektuplar var. Tabii sevgili kızı Filiz'e yazdıkları da... Bu mektuplarda gündelik hayatın telaşı, ailevi ve dünyevi durumlar, Sabahattin Ali'nin edebiyat hayatı, kızının sağlık ve eğitim durumları yoğunlukta.
Bu satırlarda da ilgili, sorumluluk sahibi bir eş ve şefkatli, sevecen bir baba figürü öne çıkıyor. Özellikle kitaplarını sevenler için mutlaka okunması gerekir çünkü; yazarın iç dünyasını tanımak müthiş bir duygu. Okuyun çünkü; bu dünyadan bir Sabahattin Ali geçti.
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.